[صفحه اصلی ]   [Archive] [ English ]  
:: صفحه اصلي :: درباره نشريه :: آخرين شماره :: تمام شماره‌ها :: جستجو :: ثبت نام :: ارسال مقاله :: تماس با ما :: English ::
:: دوره 15، شماره 2 - ( اردیبهشت 1396 ) ::
جلد 15 شماره 2 صفحات 127-138 برگشت به فهرست نسخه ها
بررسی اثربخشی مدل مراقبت پیگیر بر لغزش و اشتیاق بیماران تحت درمان نگه‌دارنده با متادون
جواد نمازپور1، مولود رادفر 2، هاله قوامی3، ناصر شیخی4
1- دانشجوی کارشناسی ارشد پرستاری دانشجوی کارشناسی ارشد پرستاری، دانشکده پرستاری و مامایی دانشگاه علوم پزشکی ارومیه
2- استادیار گروه پرستاری استادیار گروه پرستاری، دکترای آموزش پرستاری، دانشکده پرستاری و مامایی دانشگاه علوم پزشکی ارومیه (نویسنده مسئول) ، mradfar1343@gmail.com mradfar1343@gmail.com mradfar1343@gmail.com
3- مربی مربی، عضو هیأت علمی دانشکده پرستاری و مامایی دانشگاه علوم پزشکی ارومیه
4- کارشناس آمار کارشناس ارشد آمار دانشگاه علوم پزشکی ارومیه
چکیده:   (642 مشاهده)

پیش‌زمینه و هدف: لغزش از چالش‌های عمده در درمان نگه‌دارنده با متادون بوده که منجر به عود مصرف مواد می‌شود. اشتیاق نیز مهم‌ترین عامل لغزش و بازگشت به مصرف مواد پس از دوره‌های درمانی است. هدف این مطالعه تعیین اثربخشی مدل مراقبت پیگیر بر لغزش و اشتیاق بیماران تحت درمان نگه‌دارنده با متادون می‌باشد.

مواد و روش‌ها: این مطالعه نیمه تجربی بر روی 95 نفر از بیماران تحت درمان نگه‌دارنده با متادون انجام شد. نمونه‌ها به روش نمونه‌گیری تمام شماری انتخاب و به‌صورت تصادفی به دو گروه مداخله (48 نفر) و کنترل (47 نفر) تقسیم  شدند. مدل مراقبت پیگیر شامل مراحل آشناسازی، حساس سازی، کنترل و ارزشیابی روی گروه مداخله طی مدت 3 ماه اجرا شد و در پایان دو گروه ازنظر لغزش و اشتیاق مورد مقایسه قرار گرفتند. اطلاعات با استفاده از پرسشنامه سنجش وسوسه مصرف مواد و چک‌لیست لغزش و غیبت گردآوری شد. برای تجزیه‌و‌تحلیل داده‌ها از آزمون آماری تی مستقل و وابسته، کای دو و همبستگی پیرسون استفاده شد.

یافته‌ها: اجرای مراقبت پیگیر در لغزش و اشتیاق بیماران تأثیر معنی‌داری داشت (05/0>P). میانگین لغزش در گروه مداخله از (89/0±07/2) به (1/1±57/1) کاهش و میانگین اشتیاق در گروه مداخله از (58/13±73/53) به (1/15±47/50) کاهش یافت که تفاوت معنی‌داری نسبت به گروه کنترل نشان داد.

بحث و نتیجه‌گیری:  اجرای مدل مراقبت پیگیر در کاهش لغزش و اشتیاق بیماران تحت درمان نگه‌دارنده با متادون مؤثر بود. لذا پیشنهاد می‌شود در کنار درمان نگه‌دارنده با متادون جهت پیشگیری از لغزش و کاهش اشتیاق از این الگوی مراقبتی استفاده گردد.

واژه‌های کلیدی: مدل مراقبت پیگیر، عود، اشتیاق به مواد، متادون
متن کامل [PDF 458 kb]   (243 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: پرستاری
ارسال پیام به نویسنده مسئول

ارسال نظر درباره این مقاله
نام کاربری یا پست الکترونیک شما:

کد امنیتی را در کادر بنویسید >



XML   English Abstract   Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Namazpoor J, Radfar M, Gavami H, Sheikhi N. THE EFFECTIVENESS OF APPLYING CONTINUOUS CARE MODEL ON LAPSE AND CRAVING OF PATIENTS THAT ARE TREATED WITH METHADONE MAINTENANCE THERAPY. J Urmia Nurs Midwifery Fac. 2017; 15 (2) :127-138
URL: http://unmf.umsu.ac.ir/article-1-3132-fa.html
نمازپور جواد، رادفر مولود، قوامی هاله، شیخی ناصر. بررسی اثربخشی مدل مراقبت پیگیر بر لغزش و اشتیاق بیماران تحت درمان نگه‌دارنده با متادون. مجله پرستاری و مامایی ارومیه. 1396; 15 (2) :127-138

URL: http://unmf.umsu.ac.ir/article-1-3132-fa.html

دوره 15، شماره 2 - ( اردیبهشت 1396 ) برگشت به فهرست نسخه ها
مجله دانشکده پرستاری و مامایی ارومیه  Journal of Urmia Nursing And Midwifery Faculty
Persian site map - English site map - Created in 0.051 seconds with 798 queries by yektaweb 3506