چکیده  پیش‌زمینه و هدف: کیفیت زندگی افراد معیار مهمی است که اثربخشی مراقبت‌های بهداشتی را نشان می‌دهد. علیرغم وجود شواهدی مبنی بر اثربخشی مداخلات خودمدیریتی در بیماری‌های مزمن، مطالعات کمی در زمینه ارزش برنامه‌های خودمدیریتی در بیماران تحت درمان با همودیالیز صورت گرفته است. این تحقیق باهدف تعیین برنامه‌های خودمدیریتی بر کیفیت زندگی بیماران تحت درمان با همودیالیز انجام شد.  مواد و روش کار: این مطالعه از نوع کارآزمایی بالینی است. تعداد نمونه شامل 82 نفر از بیماران تحت درمان با همودیالیز مراجعه‌کننده به بخش دیالیز بیمارستان طالقانی ارومیه بود. بیماران بعد از انتخاب هدفمند به‌صورت تصادفی در دو گروه مداخله و شاهد قرار گرفتند. داده‌ها قبل و بعد از 12 هفته مداخله، توسط فرم مشخصات دموگرافیک و پرسشنامه کیفیت زندگی بیماران کلیوی تکمیل شد و با استفاده از آمار توصیفی، آزمون تی زوج و آزمون تی گروه‌های مستقل تجزیه تحلیل شدند.  یافته‌ها: نتایج نشان داد که اختلاف میانگین کیفیت زندگی بعد از مداخله در ابعاد علائم بیماری، کیفیت تعاملات اجتماعی، تشویق کادر بخش دیالیز، نقش جسمی، در دو نقش عاطفی بین دو گروه مداخله و شاهد معنی‌دار بود (05/0p

واژه‌های کلیدی: خودمدیریتی، کیفیت زندگی، همودیالیز

متن کامل [PDF 405 kb]   (2536 دریافت)