:: دوره 15، شماره 10 - ( دی 1396 ) ::
جلد 15 شماره 10 صفحات 713-723 برگشت به فهرست نسخه ها
بررسی توانایی محاسبه دارویی پرستاران و عوامل مرتبط در بخش‌های مراقبت ویژه بیمارستان‌های وابسته به دانشگاه علوم پزشکی گیلان در سال 95- 1394
محبوبه مرادی1 ، ساقی موسوی 2، عاطفه قنبری خانقاهی3 ، طاهره خالقدوست4 ، احسان کاظم نژادلیلی5
1- دانشجوی کارشناسی ارشد پرستاری مراقبتهای ویژه،دانشگاه علوم پزشکی گیلان،رشت، دانشکده پرستاری و مامایی رشت
2- مربی، عضو هیئت علمی دانشکده پرستاری و مامایی شهید بهشتی رشت، دانشگاه علوم پزشکی گیلان، رشت، ایران (نویسنده مسئول) ، saghi-m80@yahoo.com
3- دانشیار،مرکزتحقیقات عوامل اجتماعی مؤثربرسلامت،دانشکده پرستاری ومامایی،دانشگاه علوم پزشکی گیلان،رشت،ایران دانشکده پرستاری و مامایی رشت
4- مربی،عضوهیئت علمی دانشکده پرستاری ومامایی شهیدبهشتی رشت،دانشگاه علوم پزشکی گیلان،رشت،ایران – دانشکده پرستاری و مامایی رشت
5- آمارحیاتی،دانشیار،مرکزتحقیقات عوامل اجتماعی مؤثربرسلامت،دانشکده پرستاری ومامایی شهیدبهشتی رشت،دانشگاه علوم پزشکی گیلان،رشت دانشکده پرستاری و مامایی رشت
چکیده:   (798 مشاهده)
پیش‌زمینه و هدف: عدم توانایی در محاسبه دوز دارویی در بخش‌های مراقبت ویژه شایع‌ترین خطای پزشکی می‌باشد که می‌تواند حتی در بیماران به‌شدت بدحال منجر به صدمات جدی و حتی مرگ شود.
هدف از مطالعه حاضر تعیین توانایی محاسبه دارویی پرستاران شاغل در بخش مراقبت‌های ویژه در مراکز آموزشی درمانی پژوهشی رشت در 95-1394 است.
مواد و روش‌ها: . پژوهش حاضر، یک مطالعه توصیفی تحلیلی است که توانایی محاسبه دارویی پرستاران شاغل در بخش‌های مراقبت ویژه بیمارستان‌های وابسته به دانشگاه علوم پزشکی را در سال 95-1394 مطالعه می‌کند. ابزار جمع‌آوری داده‌ها، پرسشنامه ایبود مشتمل بر دو بخش که بخش اول شامل 7 سؤال مربوط به اطلاعات شغلی فرد و بخش دوم شامل 4 سؤال در رابطه با ریاضیات مربوط به تبدیل واحدهای متریک و 10 سؤال مربوط به محاسبه داروهای وریدی در بخش مراقبت ویژه می‌باشد. تحلیل داده‌ها با استفاده از محاسبات آماری توصیفی (توزیع فراوانی، میانگین و انحراف استاندارد) و آمار استنباطی (ضریب همبستگی اسپیرمن، من ویتنی، کورسیکال والیس) صورت گرفت.
یافته‌ها: یافته‌ها نشان دادند که وضعیت توانایی محاسبه دارویی نمونه‌های موردپژوهش 75 درصد در وضعیت خوب، 7/19 درصد در وضعیت متوسط و 33/3 درصد در وضعیت ضعیف بودند. تنها بر اساس بخش محل خدمت در میزان توانایی محاسبات دارویی اختلاف قابل‌توجهی مشاهده شد (0001/0 p=). بیشترین توانائی محاسبه دارویی در بخش جراحی قلب بود, و بیمارستان رازی کم‌ترین توانایی را در این بخش داشت و رابطه نسبت مثبت مستقیمی بین توانایی تبدیل واحدهای متریک و توانایی محاسبه دارویی وجود داشت (r=0/504). 176/0= R2 بیانگر آن است که 6/17 درصد توانائی محاسبات دارویی پرستاران به توانائی تبدیل واحدهای متریک آن‌ها وابسته است. در ضمن درصد محاسبه دارویی درست 67/21 درصد می‌باشد.
بحث و  نتیجه‌گیری: بر اساس یافته‌ها, بین توانایی محاسبه دارویی و توانایی تبدیل واحدهای متریک ارتباط کمی وجود دارد همچنین با توجه به درصد پایین محاسبه درست دارویی در نمونه‌های موردپژوهش، توجه بیشتر به برنامه‌ریزی مناسب به‌منظور ارتقا محاسبه دارویی ضروری به نظر می‌رسد.
 
واژه‌های کلیدی: محاسبه دارویی، پرسنل پرستاری، بیمارستان، بخش مراقبت‌های ویژه
متن کامل [PDF 579 kb]   (212 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: پرستاری


XML   English Abstract   Print



دوره 15، شماره 10 - ( دی 1396 ) برگشت به فهرست نسخه ها