پیش‌زمینه و هدف: محیط آموزش بالینی با مدل‌های مختلف آموزشی، محلی برای پرورش مهارت‌های بالینی دانشجویان جهت ورود به جامعه کاری خود یعنی بیمارستان است، با توجه به اهمیت نقش مربیان در موفقیت‌آمیز بودن آموزش‌ها و اهمیت موضوع رضایتمندی جهت دستیابی به کیفیت بالاتر در آموزش بالینی، این مطالعه باهدف تعیین میزان رضایتمندی دانشجویان اتاق عمل از اجرای آموزش بالینی به شیوه پرسپتورشیپ در دانشگاه علوم پزشکی البرز در سال 1399-1398 انجام شد. مواد و روش کار: در این مطالعه توصیفی-تحلیلی که به‌صورت مقطعی انجام گرفت، 52 نفر از دانشجویان ترم 7 و 8 کارشناسی اتاق عمل به‌صورت در دسترس وارد مطالعه شدند. داده‌ها از طریق پرسشنامه رضایتمندی تسهیل گری بالینی جمع‌آوری و وارد نرم‌افزار spss شدند و از طریق آزمون‌های توصیفی (میانگین و انحراف معیار) و آزمون‌های تحلیلی (تی تست، من ویتنی، ضریب همبستگی اسپیرمن) تجزیه‌وتحلیل شدند. یافته‌ها: نتایج مطالعه حاضر نشان داد که وضعیت رضایتمندی دانشجویان از شیوه اجرای مدل پرسپتورشیپ در سطح مطلوبی قرار دارد و میانگین نمره آن 97.51 هست. آزمون تی تست بین میانگین نمره رضایتمندی کل با متغیر جنسیت اختلاف معنی‌داری را نشان داد (0.007 P =)؛ به‌طوری‌که نمره رضایتمندی به‌صورت معناداری در مردان بیشتر از زنان به دست آمد. نتیجه‌گیری: با توجه به میزان رضایت‌مندی دانشجویان سال آخر رشته اتاق عمل از اجرای این مدل آموزشی، می‌توان از این روش در کنار روش‌های دیگر در آموزش بالینی دانشجویان اتاق عمل استفاده کرد.

واژه‌های کلیدی: پرسپتورشیپ، کارآموزی، دانشجویان اتاق عمل، اتاق عمل، آموزش بالینی

متن کامل [PDF 412 kb]   (1413 دریافت)