پیش‌زمینه و هدف: برقراری تماس پوستی مادر و نوزاد بلافاصله پس از تولد و شروع تغذیه با شیر مادر ظرف ساعت اول تولد، اقدام چهارم از اقدامات دهگانه بیمارستان‌های دوستدار کودک است، بااین‌حال، این اقدام هنوز به نحو مطلوب در ایران انجام نمی‌شود. این مطالعه باهدف واکاوی عوامل بازدارنده اجرای دستورالعمل تماس پوست به پوست مادر و نوزاد در ساعت اول پس از تولد طراحی شد. مواد و روش کار: این مطالعه، یک مطالعه کیفی با تحلیل محتوا از نوع قراردادی است. اطلاعات توسط مصاحبه‌های عمیق و نیمه ساختاریافته با استفاده از سؤالات باز جمع‌آوری شد. نمونه‌گیری به شیوه مبتنی بر هدف انجام و تا رسیدن به اشباع داده‌ها ادامه یافت. درمجموع با 27 خبره و مدیر و متخصص و پرسنل ارائه‌دهنده خدمات زایمان مصاحبه شد. یافته‌ها: درمجموع 824 کد از مصاحبه‌ها استخراج شد که بر اساس قرابت محتوایی موردقیاس قرار گرفته و به‌صورت 7 درون‌مایه، 19 طبقه و 75 زیرطبقه سازمان‌دهی شدند. پس از تحلیل داده‌های کیفی درون‌مایه‌های پدیدار شده بر اساس چهار جزء مثلث سیاست‌گذاری والت و گیلسون در چهار دسته نقش‌آفرینان، محتوا، زمینـه و فرایند مورد مقایسه قرار گرفت و در آن‌ها جای داده شدند. در جزء موانع محتوایی درون‌مایه: چالش‌های دستورالعمل، در جزء موانع فرایندی دو درون‌مایه: کاستی‌های دانش و آگاهی و مهارت و ماهیت بستر انجام پروسه تماس، در جزء موانع ساختاری دو درون‌مایه: چالش نظارت و پایش در همه سطوح سیستم و مؤلفه‌های محیطی مؤثر در اجرا برنامه تماس و نهایتاً در جزء موانع مربوط به بازیگران: درون‌مایه بازیگران اثرگذار شامل ذینفعان و ذینقشان قرار گرفتند. بحث و نتیجه‌گیری: پرسنل اتاق زایمان با موانع جدی برای اجرای تماس پوست با پوست در ساعت اول تولد مواجه هستند به‌ویژه در زمینه دریافت آموزش مستمر و کافی، داشتن انگیزه و حمایت لازم از طرف مدیران و برقراری نظارت کارآمد و سیستم پاداش برای انجام مطلوب تماس پوست با پوست در ساعت اول تولد.  

واژه‌های کلیدی: تماس پوست با پوست، ساعت اول تولد، کارکنان بهداشتی، مطالعه کیفی

متن کامل [PDF 723 kb]   (1192 دریافت)