سید رضا مظلوم، محسن تصوری، راضیه فروتن،
دوره ۱۵، شماره ۵ - ( مرداد ۱۳۹۶ )
چکیده
پیشزمینه و هدف: درد شایعترین واکنش بیمار حین رگ گیری میباشد، برخی مطالعات اثر گرمای موضعی بر آن را نشان دادهاند امّا این اثر در بیماران دارای اضافهوزن که بافت چربی بیشتری دارند بررسی نشده است، لذا این پژوهش باهدف تعیین تأثیر گرمای موضعی بر شدت درد ناشی از برقراری مسیر وریدی در بیماران دارای اضافهوزن انجام شد.
روش: این کار آزمایی بالینی تصادفی غیر کور شده بر روی ۷۰ بیمار دارای اضافهوزن با سن ۶۰-۱۸ سال بستری در بخشهای داخلی بیمارستان امام رضا (ع) مشهد که معیارهای ورود به مطالعه ازجمله نیاز به رگ گیری را داشتند در دو گروه مساوی مداخله و شاهد انجام شد. برای گروه مداخله ۱۰ دقیقه قبل از رگ گیری، گرمای موضعی خشک ۳۹,۵ درجه در محل رگ گیری اعمال شد، گروه شاهد با شرایط کاملاً مشابه اما بدون گرمای موضعی رگ گیری شدند. شدت درد ناشی از برقراری مسیر وریدی با مقیاس دیداری سنجش شدت (VAS) در دو گروه اندازهگیری و با آزمون تی مستقل مقایسه شد.
یافتهها: میانگین شدت درد ناشی از برقراری مسیر وریدی در دو گروه مداخله و شاهد به ترتیب ۱.۴±۴.۲ و ۲.۰±۵.۲ نمره بود که تفاوت آماری معنیدار داشت (p=۰.۰۱۴).
نتیجهگیری: بکار بردن گرمای موضعی قبل از رگ گیری بیماران دارای اضافهوزن میتواند شدت درد ناشی برقراری مسیر وریدی را در این بیماران کاهش دهد.