en مطالعه دیدگاه و تجربه بالینی کادر درمانی شهرستان خوی نسبت به بسترهای لازم حضور همراه در زمان احیاء پرستاری Nursing پژوهشي Research   مطالعه دیدگاه و تجربه بالینی کادر درمانی شهرستان خوی نسبت به بسترهای لازم حضور همراه در زمان احیاء     علیرضا نفعی [1] ، شهریار سخائی [2] *، حسین متعارفی [3]   تاریخ دریافت 15/11/1393 تاریخ پذیرش 20/02/1394   چکیده   پیش‌زمینه و هدف: اعضای مراقبین بهداشتی و درمانی بی‌وقفه درحال تلاش و کوشش به‌منظور ارائه مراقبت‌های کل‌نگر استاندارد با حداکثر کارآیی همگام با پیشرفت علوم و فنّاوری، تغییر در سبک زندگی و افزایش هزینه‌های درمانی به بیماران و اعضای خانواده آنان می‌باشند. در این راستا اعضاء خانواده نقش مهمی در سلامت و تندرستی بیماران داشته و شرکت آن‌ها در برنامه مراقبتی یک جزء لاینفک در فرآیند بهبودی محسوب می‌شود. برای اکثریت افراد جامعه، اتاق احیا آخرین فرصت برای دیدن، صحبت کردن و تماس با عزیز خود می‌باشد. محروم کردن خانواده از دیدن بیمار خود در مراحل آخر زندگی و در شرایط حیاتی برخلاف فلسفه پرستاری است، لذا با توجه به اهمیت موضوع و بررسی وضعیت موجود، مطالعه‌ای با هدف بررسی دیدگاه و تجربه بالینی کادر درمانی شهرستان خوی نسبت به بسترهای لازم حضور همراه در زمان احیاء سال 92-1391 انجام شد.   مواد و روش کار: این پژوهش یک مطالعه توصیفی و تحلیلی است که به‌منظور بررسی دیدگاه و تجربه بالینی136 نفر کادر درمانی نسبت به حضور همراه در عملیات احیاء در بیمارستان‌های دولتی شهرستان خوی صورت گرفت. پژوهشگر از طریق پرسشنامه خودساخته و از بین کادر درمانی با سابقه6 ماه را به‌طور اتفاقی از میان بخش‌ها و شیفت‌های مختلف انتخاب نموده است. پس از گردآوری داده‌های مربوط به حضور اعضای خانواده در عملیات احیاء، از آزمون‌های توصیفی و استنباطی توسط نسخه 16 نرم‌افزار SPSS استفاده شد.   یافته‌ها: در این مطالعه 3/45 درصد شرکت‌کنندگان با فراهم کردن شرایط برای حضور فردی از اعضاء خانواده بیمار در عملیات احیاء مخالف و 7/44 درصد موافق بوده‌اند. از دیدگاه کادر درمانی در ارتباط با منافع حضور همراه،60 درصد موافق پیشگیری از توسعه باورهای اشتباه و تصورات غلط در مورد فرآیند احیاء و کمترین آن با 1/33 درصد مربوط به افزایش سطح دانش اعضا خانواده بیمار از عملکرد اعضای تیم احیاء می‌باشد. همچنین نتایج نشان داد که بین سه گروه کادر درمانی پرستاران، پزشکان و متخصصین و تکنیسین‌های بیهوشی اختلاف معنی‌دار (007/0= P ) آماری وجود دارد.   بحث و نتیجه‌گیری: نتایج این پژوهش نشان داد، اکثریت کادر درمانی هر دو بیمارستان دولتی شهرستان خوی موافق به داشتن کارکنان درمانی آموزش‌دیده و مجرب آشنا به مهارت‌های ارتباطی در طول احیاء بوده و تصمیم‌گیری در مورد اجازه حضور همراه سلیقه‌ای بوده چراکه فقط در حدود 3/5 درصد کادر درمانی هر دو بیمارستان از وجود دستورالعمل مکتوب در خصوص اجازه حضور همراه اطلاع داشتند.   کلیدواژه‌ها: احیاء قلبی- ریوی، کادردرمانی، حضور همراه، اعضای خانواده      مجله دانشکده پرستاری و مامایی ارومیه، دوره سیزدهم، شماره سوم، پی‌درپی 68، خرداد 1394، ص 197-189      آدرس مکاتبه: خوی، بلوار ولیعصر، دانشکده پرستاری و بهداشت خوی، تلفن:36255777-044   Email: shahriarsakhai@yahoo.com   [1] مربی، کارشناسی ارشد پرستاری داخلی جراحی، دانشکده پرستاری و بهداشت خوی، دانشگاه علوم پزشکی ارومیه   [2] مربی، کارشناسی ارشد پرستاری، دانشکده پرستاری و بهداشت خوی، دانشگاه علوم پزشکی ارومیه (نویسنده مسئول)   [3] مربی، کارشناسی ارشد پرستاری داخلی جراحی، دانشکده پرستاری و بهداشت خوی، دانشگاه علوم پزشکی ارومیه   Study attitudes and clinical experiences of khoy hospitals medical staff about necessary background family presence during resuscitation   Nafei AR [1] , Sakhai SH * [2] , Motaarefi H [3]      Received: 4 Feb, 2015 Accepted: 10 May, 2015   Abstract:   Background & Aims: Members of the health care providers continuously are trying to provide holistic care standards with maximum efficiency to their patients and family members. In this context, the family plays an important role in health care plan for the patients. Their participation in the program is an integral part of the healing process. For the majority of the population, resuscitation room is the last chance to see, talk and touch their loved family members. Prohibiting the families to visit patients in their final stages of life and in critical condition is contrary to the philosophy of nursing. According to CPR, the need for effective care is necessary not only for patients but also for their anxious relatives.   Materials & Methods: A descriptive and analytical study was used to explore the attitudes of 136 medical staff of public hospitals at Khoy city towards family presence during resuscitation. By using a self administered structured questionnaire, health care providers with 6 months experience in clinical wards were participated in the study. After the data were collected in connection with family presence during resuscitation, descriptive and inferential analysis had been done by SPSS-16software .   Results : In this study, 45/3% of participants disagreed with the presence of family members during CPR, while 44/7% of them agreed.   Concerning the benefits of family presence during resuscitation, 60% agreed to prevent misinterpretation of the family presence in resuscitation activities, and (33/1%) agreed with enhancing knowledge about resuscitation team performance. Also the results revealed that there is a statistically significant difference (P=0/007) between the three groups of medical staff nurses, physicians and anesthesiologists.   Conclusion : The results of this study showed the majority of medical staff of both public hospitals in Khoy city, agreed to have trained and qualified medical personnel communication skills during the resuscitation. About three fifths of the hospital&#39s medical staffs were aware of the existence of written policies on family presence .   Key words: Cardiopulmonary resuscitation, medical staff, family presence, family member   Address: Khoy, Valiasr Avenue, Nursing and Environmental Health School   Tel: (+98)4436255777   Email: shahriarsakhai@yahoo.com   [1] MSc instructor, faculty of Nursing, Urmia University of Medical Sciences, Urmia, Iran   [2] MSc, instructor faculty of Nursing, Urmia University of Medical Sciences, Urmia, Iran (Corresponding Author)   [3] MSc instructor, faculty of Nursing, Urmia University of Medical Sciences, Urmia, Iran احیاء قلبی- ریوی, کادردرمانی, حضور همراه, اعضای خانواده Cardiopulmonary resuscitation, medical staff, family presence, family member 189 197 http://unmf.umsu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1199-1&slc_lang=en&sid=1 Alireza Nafei علیرضا نفعی 100319475328460014995 100319475328460014995 No MSc instructor, faculty of Nursing, Urmia University of Medical Sciences, Urmia, Iran مربی، کارشناسی ارشد پرستاری داخلی جراحی، دانشکده پرستاری و بهداشت خوی، دانشگاه علوم پزشکی ارومیه SHahriyar Sakhai شهریار سخائی shahriarsakhai@yahoo.com 100319475328460014996 100319475328460014996 Yes MSc, instructor faculty of Nursing, Urmia University of Medical Sciences, Urmia, Iran (Corresponding Author) مربی، کارشناسی ارشد پرستاری، دانشکده پرستاری و بهداشت خوی، دانشگاه علوم پزشکی ارومیه (نویسنده مسئول) Hossein Motaarefi حسین متعارفی 100319475328460014997 100319475328460014997 No MSc instructor, faculty of Nursing, Urmia University of Medical Sciences, Urmia, Iran مربی، کارشناسی ارشد پرستاری داخلی جراحی، دانشکده پرستاری و بهداشت خوی، دانشگاه علوم پزشکی ارومیه