en بررسی اثربخشی امید درمانی گروهی بر شادکامی بیماران همودیالیزی پرستاری Nursing پژوهشي Research پیش‌زمینه و هدف: بیماران تحت دیالیز احتمالاً در معرض افسردگی و کاهش شادکامی قرار دارند که این امر به‌نوبه خود می‌تواند محرک ترک ادامه مراحل درمانی توسط آن‌ها باشد. در این راستا امید به آینده می‌تواند مشوق خوبی برای این بیماران باشد. لذا مطالعه حاضر باهدف تعیین اثربخشی امید درمانی گروهی بر شادکامی بیماران همودیالیزی طراحی شده است. مواد و روش کار: این مطالعه کارآزمایی بالینی تصادفی شده، در 46 بیمار همودیالیزی مراجعه‌کننده به دو بیمارستان آموزشی یزد انجام شد. بعد از تخصیص تصادفی نمونه‌های منتخب با نمونه‌گیری آسان اولیه افراد واجد شرایط، برنامه آموزشی امید درمانی گروهی برای گروه مداخله طی 8 جلسه 90 دقیقه‌ای انجام شد ولی بیماران گروه کنترل تحت مراقبت روتین بخش قرار داشتند. ابزار گردآوری اطلاعات، پرسشنامه شادکامی آکسفورد بود. داده‌ها با ﺁزمون مجذورکای و تی تست تحت نرم‌افزار SPSS تحلیل شد. یافته‌ها: طبق نتایج، حدود سه‌چهارم افراد موردمطالعه مرد، متأهل و دارای تحصیلات زیر دیپلم بودند. در ابتدای مطالعه تفاوت معنی‌دار حیطه‌های مختلف شادکامی بین دو گروه مشاهده نگردید (0.05< p) ولی پس از امید درمانی، نمره کل شادکامی گروه مداخله از میانگین 72/12± 05/55 به 24/9±28/66 افزایش یافت (0.05>(p. نتایج نشان داد پس از مداخله، تغییرات نمره شادکامی در حیطه خلق مثبت معنی‌دار نشده است (0.05< p). بحث و نتیجه‌گیری: امید درمانی گروهی سبب افزایش شادکامی در بیماران تحت دیالیز در تمام حیطه‌ها به‌جز خلق مثبت شده است لذا نتایج می‌تواند در برنامه‌ریزی مراقبت در بخش‌های مربوطه استفاده شود. بعلاوه احتمالاً ایجاد خلق مثبت در این بیماران نیاز به رویکردهای دیگر یا مداخلات طویل‌المدت دارد. پیشنهاد می‌گردد مطالعات مشابه با نمونه بزرگ‌تر برای تائید یافته‌ها انجام گیرد. Background & Aims: depression and happiness reduction occur in the dialysis patients because, their lifestyle changes followed by disease and treatment. These patients quit the treatment process because of severe renal disorder and death. Therefore, Hope for the future can be an acceptable incentive for these patients. The aim of the present study is to determine the effect of group hope therapy on the happiness in hemodialysis patients Material & Methods: In this randomized clinical trial, 46 dialysis patients from 2 educational hospitals in Yazd city participated in the study. After random sampling, the hope therapy program was performed for the intervention group in 8 sessions of 90 minutes. Patients in the control group received routine care. The data collection tool was the Oxford happiness questionnaire. Data were analyzed by chi-squire test, and t-test in SPSS software. Results: About three-quarters of patients were married, and their education level was below high school. At the beginning of the study, no significant difference was observed between the two groups (p>0.05) in happiness. Happiness score after hope therapy in the intervention group increased from 55/05±12/72 to 66/28± 9/24 (p امید, شادکامی, دیالیز Dialysis, Happiness, Hope 543 550 http://unmf.umsu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-2023-1&slc_lang=en&sid=1 Farahnaz Farnia فرحناز فرنیا far.farnia@yahoo.com 100319475328460017647 100319475328460017647 No Assistant professor ,Faculty of Nursing and Midwifery, Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd, Iran مرکز تحقیقات مراقبت های پرستاری و مامایی، دانشکده پرستاری مامایی، دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی، یزد، ایران Naimeh Baghshahi نعیمه باغشاهی shayesteh2009@yahoo.co.uk 100319475328460017648 100319475328460017648 Yes MSc student in Nursing, Faculty of Nursing and Midwifery, Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd, Iran (Corresponding Author) دانشکده پرستاری مامایی و بیمارستان شهید رهنمون، دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی، یزد، ایران (نویسنده مسئول) Hosein Zarei حسن زارعی zarei@gmail.com 100319475328460017649 100319475328460017649 No Assistant Professor of Family Counseling, Yazd University, Yazd, Iran دانشگاه یزد، یزد، ایران