en وضعیت فواصل زمانی اعزام بیماران ترومایی از صحنه تا بیمارستان در اورژانس پیش بیمارستانی تبریز – ایران پرستاری Nursing پژوهشي Research پیش‌زمینه و هدف: یکی از مهم‌ترین مفاهیم در اورژانس پیش بیمارستانی پاسخ و انتقال سریع بیماران ترومایی است. هدف از این عمل ارائه مراقبت با کیفیت، کاهش آسیب و مرگ‌ومیر در اورژانس می­باشد. شاخص‌های زمانی متعددی بر فرآیند اعزام آمبولانس اثر دارد. هدف مطالعه حاضر، بررسی فواصل زمان اعزام بیماران ترومایی از صحنه تا بیمارستان در اورژانس پیش بیمارستانی تبریز می­باشد. مواد و روش کار: در این پژوهش توصیفی تمامی پرونده­های مصدومان ترومایی تماس‌گیرنده با اورژانس 115 سال 1393 که منجر به اعزام اورژانسی در شهر تبریز گردیده، موردبررسی قرار گرفت. برای دسترسی به اهداف پژوهش از چک‌لیست مشتمل بر مشخصات بیمار، وضعیت صحنه، وضعیت بیمار و فواصل زمانی اعزام، استفاده شد. داده‌های جمع‌آوری‌شده پس از وارد کردن در نسخه 16 نرم‌افزار SPSS با استفاده از آمار توصیفی و استنباطی تجزیه‌و‌تحلیل گردید. یافته‌ها: از مجموع کل 37002 مأموریت ثبت‌شده در طول یک سال در اورژانس، 5614 مورد مربوط به مصدومان ترومایی بود. 88/75 درصد مرد بودند و میانگین سنی مصدومان 71/17 ± 54/35 سال بود. 5/94 درصد از مصدومان، سطح هوشیاری پایداری داشتند و هیچ بیماری در زمان انتقال در آمبولانس فوت نکرد. میانگین زمان فعال‌سازی، پاسخ، حضور در صحنه و انتقال بیماران به بیمارستان به ترتیب 38/2، 07/10، 11/8 و 13/9 دقیقه بود. در این مطالعه  شایع‌ترین عامل ترومای بیماران حوادث ترافیکی (9/72 درصد) بوده و ترومای غیر نافذ (6/85 درصد) بیشترین نوع تروما بود. میانگین کل فواصل زمانی از زمان تماس تا رساندن بیمار به بیمارستان 16/30 دقیقه بود. در این پژوهش تفاوت معناداری بین میانگین زمان فعال‌سازی با سطح هوشیاری و مکانیسم آسیب و همچنین بین میانگین زمان کل اعزام با سطح هوشیاری، نوع تروما و مکانیسم آسیب دیده شد. بحث و نتیجه‌گیری: نتایج مشخص نمود در شهر تبریز حوادث ترافیکی در رأس علل تروما قرار دارد. درمجموع  شاخص‌های زمانی اعزام مناسب­ بود و پرسنل اورژانس در بیماران با وضعیت هوشیاری پایین و ترومای نافذ سریع عمل کردند. زمان فعال­سازی آمبولانس­ها بالاتر به نظر می‌رسد که نیاز به برنامه­ریزی و اصلاح دارد. Background & Aims: One of the most important concepts in pre-hospital trauma patients is a rapid response and transfer in order to provide high quality care and reduce injuries and deaths in the emergency situation. Several time indicators affect the process of dispatching ambulances. This study aims to investigate the pre-hospital dispatching time intervals in Tabriz. Materials & Methods: In this descriptive study، the records of all trauma patients، which activated Emergency Medical Services (EMS) and led to an emergency dispatch، studied in 2014 in Tabriz. A four-part checklist consisted of patient characteristics، patient condition، scene status and dispatching time intervals used for collecting data. Descriptive and inferential statistics were applied to the data by SPSS v.16 software. Results: A total of 5614 out of 37002 registered missions during a year were related to trauma injuries. The majority of patients (75.88%) were male. Their mean age was 35.54 ± 17.71. 94.5% of patients had stable level of consciousness and no patient had died during their transfer in the ambulance. The average time of activation، response، spent at the scene and transfer to hospital were 2.38، 10.07، 8.11 and 9.13 minutes، respectively. Traffic accidents (72.9%) were the most common cause of trauma and blunt trauma (85.6%) were the most common type of trauma among injured patients. The mean of total dispatching time (from call to delivery of patients to the hospital) was 30.16 minutes. There is a significant relationship between the activation time in the various levels of consciousness and mechanism of injury. Also، there is a significant relationship between the mean of total dispatching time، level of consciousness، type of trauma، and the mechanism of injury. Conclusion: The results indicated that traffic accidents were the leading cause of trauma in Tabriz. Overall dispatching time indicators were better in comparison to other studies and emergency personnel were quick in patients with low GCS and penetrating trauma. Ambulances activation time seems to be higher that requires more planning and modifications to take proper actions in this area. تروما, اورژانس پیش بیمارستانی, زمان, آسیب, صحنه Trauma, Emergency Medical Services, Time, Injury, Scene 728 737 http://unmf.umsu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1328-8&slc_lang=en&sid=1 Abbas Dadashzadeh عباس داداش زاده ddshzd@yahoo.com 2740363567 100319475328460018160 No Tabriz University of Medical Sciences, Tabriz, Iran دانشگاه علوم پزشکی تبریز، تبریز، ایران Javad Dehghannejhad جواد دهقان نژاد soheili.a1991@gmail.com 2740363567 100319475328460018161 No Tabriz University of Medical Sciences, Tabriz, Iran دانشگاه علوم پزشکی تبریز، تبریز، ایران Samad Shams صمد شمس Soheili.a1991@gmail.com 2740363567 100319475328460018162 No Tabriz University of Medical Sciences, Tabriz, Iran دانشگاه علوم پزشکی تبریز، تبریز، ایران Homayoun Sadegi همایون صادقی Soheili.a1991@gmail.com 2740363567 100319475328460018163 No Tabriz University of Medical Sciences, Tabriz, Iran دانشگاه علوم پزشکی تبریز، تبریز، ایران Firouz Hassanzadeh فیروز حسن زاده Soheili.a1991@gmail.com 2740363567 100319475328460018164 No Tabriz University of Medical Sciences, Tabriz, Iran دانشگاه علوم پزشکی تبریز، تبریز، ایران Amin Soheili امین سهیلی Soheili.a1991@gmail.com 2740363567 100319475328460018165 Yes Tabriz University of Medical Sciences, Tabriz, Iran دانشگاه علوم پزشکی تبریز، تبریز، ایران (نویسنده مسئول) Mehrdad Toloie مهرداد طلوعی Soheili.a1991@gmail.com 2740363567 100319475328460018166 No Tabriz University of Medical Sciences، Tabriz، Iran (Corresponding Author) دانشگاه علوم پزشکی تبریز، تبریز، ایران