en فرسودگی شغلی در پرستاران و تأثیر آن بر اهمال‌کاری در آنان مدیریت پرستاری Nursing management پژوهشي Research پیش‌زمینه و هدف: فرسودگی شغلی امروزه به‌عنوان یکی از مشکلات شایع در مشاغل مختلف مخصوصاً حرفه‌ پرستاری مورد شناسایی قرار گرفته است. فرسودگی شغلی یکی از عوامل اصلی در کاهش بازده­، ایجاد عوارض جسمانی و روانی می­باشد. تأثیرات فرسودگی شغلی گاهاً موجب اهمال­کاری در مشاغل نیز می­شود که از پیامدهای اهمال­ کاری می­توان به تأخیر انداختن عمدی کار و وقت کشی را نام برد. هدف از این مطالعه بررسی فرسودگی شغلی و تأثیر آن بر اهمال­کاری پرستاران می­باشد. مواد و روش­کار: این مطالعه از نوع توصیفی-همبستگی می­باشد، که بر روی 110 نفر از پرسنل پرستاری شاغل در شهرستان یزد که به‌صورت نمونه‌گیری طبقه‌بندی تصادفی ساده انتخاب شدند، صورت گرفت. برای جمع‌آوری داده‌ها از دو پرسشنامه فرسودگی و اهمال‌کاری استفاده شد. برای تجزیه‌و‌تحلیل داده‌ها از آمار توصیفی و استنباطی در نسخه 22 نرم‌افزار SPSS و مدل‌سازی معادلات ساختاری با استفاده از نرم‌افزار Pls استفاده شد. یافته­ ها: نتایج تحقیق نشان داد با وجود ارتباط معنی‌دار میان ابعاد فرسودگی شغلی و اهمال‌کاری، بعد مسخ شخصیت تأثیری بر اهمال‌کاری نداشته و خستگی عاطفی و کاهش موفقیت دارای بیشترین تأثیر می‌باشند. همچنین ابعاد فرسودگی شغلی تنها در حدود 25/0 از سازه‌ اهمال‌کاری را تبیین می‌کنند و مردان پرستار نسبت به زنان پرستار اهمال­کار­ترند. وضعیت بیمارستان‌ها نیز در تمامی ابعاد و سازه‌ها در وضعیت نسبتاً مطلوبی قرار دارد. بحث و نتیجه‌گیری: با توجه به در نظر گرفتن یک سازه به‌عنوان متغیر پیشبین اهمال‌کاری، مقدار تبیین شده (25/0) مقدار قابل‌توجهی است و مدیران می‌توانند با استفاده از تمهیداتی از قبیل ارتقاء انگیزه، افزایش رضایت شغلی، کاهش فشار و تنش محیطی، برنامه‌های بازآموزی برای بهبود عملکرد سازمان به رفع هرچه بیشتر فرسودگی کمک نمایند. Background & Aims: Job burnout is recognized as one of the common problems in different jobs nowadays especially in nursing. Job burnout is one of the main factors in reducing the efficiency and causing physical and psychological issues. This may lead to remissness that some of the consequences of which are stalling for time and deliberately delaying. The aim of this study is to evaluate the effect of job burnout on nurses&#39 remissness. Material & Methods: This study is cross-sectional. It was conducted on 110 nurses working in Yazd, who had been selected using simple random classified sampling. Burnout and remissness surveys were conducted to acquire data and validity and reliability of the surveys were confirmed by logical validity test and Cronbach&#39s alpha. This data was analyzed by descriptive and inferential statistics, using 22nd version of SPSS and structural equation modeling, using PLS. Results: Although the result showed a significant association between aspects of job burnout and remissness, depersonalization doesn’t have any effects on remissness. Emotional exhaustion and failure in success, however, have the greatest impact on it. Also job burnout aspects are accounted for only about 0.25 of the remissness structures and male nurses are more remiss than female nurses. Situation of hospitals in all aspects and structures are in a relatively appropriate condition. Conclusion: Considering a structure as the variable of remissness, the offered amount (0.25) is significant and managers can help to lower job burnout by using arrangements such as strengthening motivation, increasing job satisfaction, reducing environmental stress and tension, and on-job training programs to improve the performance of organization. فرسودگی شغلی, اهمال­کاری, پرستاری, بیمارستان Job Burnout, Remissness, Nursing, Hospital 86 94 http://unmf.umsu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-2211-1&slc_lang=en&sid=1 Mahdi sabokro مهدی سبکرو sabokro.mehdi@yahoo.com 100319475328460019611 100319475328460019611 No Assistant Professor, Department of Business Administration, Faculty of Economics, Management and Accounting, Yazd University, Yazd, Iran استادیار گروه مدیریت بازرگانی، دانشکده اقتصاد، مدیریت و حسابداری، دانشگاه یزد، یزد، ایران Mina allahyari مینا اله یاری allahyari.emba@gmail.com 100319475328460019612 100319475328460019612 Yes Master of Management in Production and Operations Executive-orientation, Faculty of Economics, Management and Accounting, Yazd University, Yazd, Iran (Corresponding Author) کارشناسی ارشد مدیریت اجرایی-گرایش تولید و عملیات، دانشکده اقتصاد، مدیریت و حسابداری، دانشگاه یزد، یزد، ایران (نویسنده مسئول) Reza Ebrahimzadehpezeshki رضا ابراهیم زاده پزشکی rezapezeshki87@gmail.com 100319475328460019613 100319475328460019613 No PhD student behavior and human resource management, Faculty of Economics, Management and Accounting, Yazd University, Yazd, Iran دانشجوی دکتری رفتار و مدیریت منابع انسانی، دانشکده اقتصاد، مدیریت و حسابداری، دانشگاه یزد، یزد، ایران