en تأثیر ملاقات برنامه‌ریزی‌شده بر شادکامی بیماران افسرده بستری در بیمارستان بهاران زاهدان پرستاری Nursing پژوهشي Research پیش‌زمینه و هدف: شادکامی یکی از مهم‌ترین عوامل تعیین‌کننده‌ی سلامت ذهنی است که در بیماران افسرده بستری کاهش می‌یابد و این مطالعه باهدف بررسی تأثیر ملاقات برنامه‌ریزی‌شده بر شادکامی بیماران افسرده بستری انجام شد. مواد و روش کار: این مطالعه مداخله­ای نیمه تجربی در مورد 70 بیمار افسرده بستری در مرکز روان‌پزشکی شهر زاهدان در سال 96 انجام یافته است. نمونه‌ها به‌صورت تصادفی به روش قرعه‌کشی در دو گروه 35 نفره مداخله و شاهد قرار گرفتند. گروه مداخله 6 جلسه ملاقات برنامه‌ریزی‌شده با بستگان درجه‌یک خود را دریافت نمود. وضعیت متغیرها با استفاده از ابزار شادکامی آکسفورد بررسی شد و با کمک نرم‌افزار SPSS و با استفاده از آزمون‌های کای دو، t مستقل، t زوج و تحلیل کوواریانس تجزیه‌وتحلیل شد. یافته‌ها: قبل از مداخله بین میانگین نمره شادکامی دو گروه اختلاف آماری معنی‌داری وجود نداشت (05/0> p) اما پس از مداخله در گروه مداخله (28/7±08/25) به‌طور معنی‌داری (05/0 Background & Aim: Happiness is one of the most important determinants of mental health that decreases in depressed patients the goal of present study is to assess the effect of scheduled appointments on happiness of hospitalized depressed patients. Materials & Methods: This was a quasi-experimental study (IRCT20180224038839N1) was conducted on 70 hospitalized depressed patients in the Baharan psychiatric hospital of Zahedan in summer 2017. Samples were selected through convenience sampling method and divided into two intervention and control groups of 35 each. Patients in the interventions group received the 6 sessions of scheduled family appointments with first_ degree relatives. The control group received freely and without any planning appointments. Happiness level was measured and compared before and after intervention for two groups. The data was analyzed by SPSS using the chi-square test, the independent t-test , the paired t-test and the analysis of covariance . Results: There was no statistically significant difference in the mean scores of happiness between the two groups before the intervention (P>0.05). However, after the intervention in the experimental group, the mean scores of happiness (25.08±7.28), increased (P ملاقات, شادکامی, افسردگی appointment, happiness, depression. 183 191 http://unmf.umsu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-2887-1&slc_lang=en&sid=1 roghaieh keykha رقیه کیخا roghaieh.keykha@yahoo.com 3622084601 100319475328460025102 Yes Zahedan University of Medical Sciences مربی، گروه آموزشی روان پرستاری دانشکده پرستاری و مامایی، مرکز تحقیقات پرستاری جامعه، دانشگاه علوم پزشکی زاهدان، زاهدان، ایران. (نویسنده مسئول) ali navidian علی نویدیان alinavidia@gmail.com 100319475328460025103 100319475328460025103 No Zahedan University of Medical Sciences استاد، گروه آموزشی روان پرستاری دانشکده پرستاری و مامایی، مرکز تحقیقات پرستاری جامعه، دانشگاه علوم پزشکی زاهدان، زاهدان، ایران