en مقایسه تعادل ایستا، پویا و انحنای ستون فقرات در زنان با و بدون دیاستازیس رکتی شکمی در دوره پس از زایمان مامایی Midwifery پژوهشي Research پیش‌زمینه و هدف: به افزایش فاصله بین دو عضله راست شکمی در دوران بارداری و پس‌ازآن دیاستازیس رکتی می­گویند. اختلالات اسکلتی عضلانی بسیاری برای زنان مبتلا به این عارضه پس از زایمان در ناحیه کمری-لگنی به وجود می­آید. هدف از این پژوهش مقایسه تعادل ایستا، پویا و انحنای ستون فقرات در زنان با و بدون دیاستازیس رکتی شکمی در دوره پس از زایمان می­باشد. مواد و روش‌ها: مطالعه حاضر یک مطالعه گذشته‌نگر از نوع مورد_شاهدی است. 40 زن 2 تا 5 ماه پس از زایمان در این مطالعه شرکت کردند و به دو گروه سالم (20n=) با میانگین سنی 88/4±45/26 سال و مبتلا به دیاستازیس رکتی (20n=) با میانگین سنی 18/5±35/29 سال تقسیم شدند. برای ارزیابی دو گروه در این مطالعه، از خط­کش منعطف جهت ارزیابی انحنای ستون فقرات و به‌منظور سنجش تعادل ایستا و پویا، از دستگاه تعادل­سنج بایودکس استفاده شد. اطلاعـات به‌دست‌آمده بـا اســتفاده از نرم­افزار SPSS نسخه 24 و آزمون آماری t مستقل مورد تجزیه‌وتحلیل قـرار گرفـت.  یافته‌ها: نتایج این تحقیق نشان داد که بین دو گروه، زاویه لوردوز کمری معنی­دار (05/0p≤) و زاویه کایفوز سینه­ای غیرمعنی­دار می­باشد (05/0p≥). همچنین نتایج تعادل استاتیک در حالت ثبات کلی، قدامی-خلفی و جانبی تفاوت معنی­داری بین دو گروه نشان داد (05/0p≤)، اما در تعادل داینامیک به‌جز در ثبات قدامی-خلفی (05/0p≤)، تفاوت معنی­داری مشاهده نشد (05/0p≥). نتیجه‌گیری: پژوهش حاضر نشان داد که هایپرلوردوزیس کمری و عدم ثبات پوسچرال متعاقب با دیاستازیس رکتی شکمی به وجود می­آید و زنان مبتلا به این عارضه پس از زایمان بدون مدالیته­های درمانی، بهبودی اندکی دارند، زیرا پس از زایمان با توجه به کوچک شدن حجم رحمی، عضلات شکمی شل و آویزان می­شود و عدم‌حمایت عضلانی در این ناحیه به وجود می­آید که می­تواند موجب افزایش نوسانات پوسچرال زنان بیمار نسبت به زنان سالم و کند شدن روند بهبودی هایپرلوردوزیس گردد. Background & Aims: Increasing in the inter-recti abdominal muscle during pregnancy and postpartum, called diastasis recti abdominal.  Many musculoskeletal disorders occur in women with diastasis recti After pregnancy in the lumbopelvic region. This research article aims to compare the static, dynamic balance and curvature of the spine in women with and without diastasis recti abdominal in the postpartum period. Materials & Methods: This study is a retrospective study of the type of case_control. Forty women participated in the study, 2 to 5 months after childbirth, and were divided into two groups, healthy(n=20) with a mean age of 26.4± 4.88 years and diastasis recti(n=20) with a mean age of 29.5 ± 5.88 years. To assessment the two groups in this study, a flexible ruler was used to assess the curvature of the spine and to measure static and dynamic balance using the Biodex balance system. The information was analyzed using SPSS software version 24 and an independent t-test. Results: The results of this study showed that between the two groups, the lumbar lordosis angle was significant (P≤0.05) and the kyphosis angle was non-significant (P≥0.05). Also, the results of static balance in the overall, anterior-posterior and lateral-medial stability, showed a significant difference between the two groups (p 050.05), but in dynamic balance except in anterior-posterior stability(P≤0.05), not observed a significant difference(P≥0.05). Conclusion: This study showed that lumbar hyperlordosis and postural instability are associated with diastasis recti Abdominal, and women with this disorder have little improvement after childbirth without treatment modalities, because after childbirth due to shrinking uterine volume, Abdominal muscles become weakness and sag, and there is a lack of muscle support in this area, which can increase the postural instability of patient women compared to healthy women and slow the recovery process of hyperlordosis. دیاستازیس رکتی, بارداری, تعادل ایستا, تعادل پویا, هایپرلوردوزیس, کایفوزیس Diastasis Recti, Pregnancy, Static Balance, Dynamic Balance, Hyperlordosis, Kyphosis 84 94 http://unmf.umsu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-3205-1&slc_lang=en&sid=1 A. li yalfani علی یلفانی ali_yalfani@yahoo.com 100319475328460032004 100319475328460032004 Yes Associate Professor, Sport rehabilitation Ph. D, Department of Sport Injuries and Corrective Exercises, Bu Ali Sina University, Hamedan, Iran (Corresponding Author) دانشیار، دکتری توانبخشی ورزشی، گروه آسیب شناسی ورزشی و حرکات اصلاحی ، دانشکده تربیت بدنی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران(نویسنده مسئول) nahid bigdeli ناهید بیگدلی nahid.bigdeli@yahoo.com 1900161133 100319475328460032005 No Master of Sport Injuries and Corrective Exercises, Department of Sport Injuries and Corrective Exercises, Bu Ali Sina University, Hamedan, Iran دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه آسیب شناسی ورزشی و حرکات اصلاحی، دانشکده تربیت بدنی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران roghayeh Anvari رقیه انوری anvar_anvari@yahoo.com 100319475328460032006 100319475328460032006 No Assistant Professor, Department of Gynecology, School of medicine, Hamadan University of Medical Sciences, Hamadan, Iran استادیار، دکترای تخصصی و جراح زنان و زایمان، گروه زنان و زایمان، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران farzaneh gandomi فرزانه گندمی gandomi777@gmail.com 100319475328460032007 100319475328460032007 No Assistant professor, Sport Injuries and Corrective Exercises Ph. D, Department of Sport Injuries and Corrective Exercises, Razi University, Kermanshah, Iran استادیار، گروه آسیب شناسی ورزشی و حرکات اصلاحی ، دانشکده تربیت بدنی، دانشگاه رازی ، کرمانشاه، ایران