en صلاحیت بالینی و ارتباط آن با استرس شغلی در پرستاران بخش‌های مراقبت‌های ویژه نوزادان شهر تهران سال 1398: یک مطالعه توصیفی پرستاری Nursing پژوهشي Research پیش‌زمینه و هدف: صلاحیت بالینی عامل اصلی ارائه مراقبت با کیفیت در بخش‌های مراقبت ویژه نوزادان هست. صلاحیت بالینی مفهوم پیچیده‌ای است که دارای ابعاد مختلف بوده و میزان و عوامل مرتبط با آن در پرستاران شاغل در بخش‌های بالینی، متعدد و گهگاه متناقض گزارش شده است. این مطالعه با هدف بررسی صلاحیت بالینی و ارتباط آن با استرس شغلی پرستاران بخش‌های مراقبت ویژه نوزادان تحت پوشش دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی شهر تهران در سال 1398 انجام شده است. مواد و روش: در این مطالعه توصیفی- مقطعی 143 پرستار شاغل در بخش‌های مراقبت ویژه نوزادان بیمارستان‌های تحت پوشش دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی به‌صورت تمام شماری وارد مطالعه شدند.. صلاحیت بالینی (سطح صلاحیت و میزان به‌کارگیری مهارت بالینی) و استرس شغلی پرستاران با استفاده از دو ابزار” مقیاس صلاحیت بالینی پرستار “ با 73 عبارت و 7 حیطه و “پرسشنامه استرس شغلی اسیپو” با 60 عبارت و شش حیطه سنجیده شد. داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار آماری SPSS 22 و در سطح معناداری 05/0>p و با استفاده از آمار توصیفی و آزمون همبستگی پیرسون، آزمون تی مستقل و آنالیز واریانس یک‌طرفه مورد تجزیه‌وتحلیل قرار گرفت.  یافته‌ها:. میانگین امتیاز سطح صلاحیت بالینی 19/21±3/68 و در سطح خوب بود. میانگین استرس شغلی پرستاران در کل 59/34±43/207 بود و در سطح متوسط ارزیابی شد. میانگین به‌کارگیری مهارت بالینی در کل 9/31±3/241 بود که در سطح متوسط بود. متغیر نوع شیفت کاری با به‌کارگیری مهارت بالینی کل ارتباط معنادار نشان داد (041/0P=). بین میزان به‌کارگیری مهارت بالینی در کل و استرس شغلی کل پرستاران همبستگی منفی و معنادار آماری وجود داشت (006/0P=) و همچنین میزان به‌کارگیری مهارت بالینی در حیطه‌های آموزش و هدایت (017/0P=)، توانایی‌های مدیریتی (045/0P=)، اقدامات درمانی (041/0P=)، تضمین کیفیت (001/0P=) و وظائف شغلی و سازمانی (007/0P=) با استرس شغلی کلی پرستاران همبستگی منفی و معنادار آماری وجود داشت. نتیجه‌گیری: سطح صلاحیت بالینی پرستاران و میزان به‌کارگیری مهارت‌ها از دیدگاه آنان به ترتیب در سطح خوب و متوسط بود. افزایش صلاحیت بالینی کل با کاهش استرس شغلی کل همراه بود. کاهش استرس شغلی با افزایش به‌کارگیری مهارت بالینی در ابعاد آموزش و هدایت، توانایی‌های مدیریتی، اقدامات درمانی، تضمین کیفیت و وظائف شغلی و سازمانی همراه بود. ازاین‌رو لازم است مدیران پرستاری جهت ارتقاء به‌کارگیری مهارت بالینی در ابعاد مختلف، بر کاهش استرس شغلی پرستاران توجه نموده و شرایط را برای ارتقای صلاحیت بالینی آنان فراهم نمایند.   Background & Aims: Clinical competence has a great impact on providing quality nursing care in Neonatal Intensive Care Units (NICU). Clinical competence is a complex concept that has different dimensions and its level and related factors have been reported numerously and sometimes contradictory in different clinical wards. The aim of this study was to evaluate the clinical competence and its relationship with job stress of nurses in NICUs affiliated to Shahid Beheshti University of Medical Sciences in Tehran in 2018. Materials & Methods: In this descriptive cross-sectional study, 143 nurses working in NICU of hospitals affiliated to Shahid Beheshti University of Medical Sciences were enrolled by census sampling.  Clinical competence (level of competence and rate of application of clinical skills) and job stress of nurses were measured using "Nurse Clinical Competence Scale" (with 73 items and 7 domains) and "ASIPO Job Stress Questionnaire" (with 60 items and six domains). Data were analyzed using SPSS 22 statistical software using descriptive statistics and Pearson correlation test, independent t-test and one-way analysis of variance at a significance level of p صلاحیت بالینی, استرس شغلی, پرستار, بخش مراقبت ویژه نوزادان linical competence, Job stress, Nurse, Neonatal Intensive Care Unit 527 538 http://unmf.umsu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-3354-1&slc_lang=en&sid=1 Nazanin Keshavarzi نازنین کشاورزی 0071749292 100319475328460032526 No Master of Neonatal Intensive Care, Student Research Committee, School of Nursing and Midwifery, Shahid Beheshti University of Medical Sciences, Tehran, Iran کارشناسی ارشد مراقبت‌های ویژه نوزادان، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران Manigea Nourian منیژه نوریان nourianma@gmail.com 0450434011 100319475328460032527 Yes Assistant Professor, Department of Pediatrics, School of Nursing and Midwifery, Shahid Beheshti University of Medical Sciences, Tehran, Iran (Corresponding Author) استادیار گروه کودکان دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران (نویسنده مسئول) Parastoo Oujian پرستو اوجیان p_oujian@yahoo.com 0068201133 100319475328460032528 No Assistant Professor, Department of Pediatrics, School of Nursing and Midwifery, Shahid University of Medical Sciences, Tehran, Iran استادیار گروه کودکان دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی شهید ، تهران، ایران Fatemeh Alaee Karahroudi فاطمه علایی کرهرودی falaee@yahoo.com 0381037835 100319475328460032529 No Department of Pediatrics, School of Nursing and Midwifery, Shahid Beheshti University of Medical Sciences, Tehran, Iran گروه کودکان دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران