en بررسی اثربخشی درمان شناختی رفتاری بر نگرانی، نشخوار فکری، و کنترل آسم در بیماران مبتلا به آسم روانپزشکی- روان شناسی Psychiatry & Psychology پژوهشي Research پیش‌زمینه و هدف: بیماران مبتلا به آسم درجات بالایی از استرس را تجربه می‌کنند. آسم یک مشکل عمده بهداشتی در اغلب نقاط دنیا است. روش‌های درمان روان‌شناختی می‌توانند سهم زیادی در کاهش اختلال‌های مرتبط با سلامت ازجمله نگرانی، نشخوار فکری و کنترل آسم داشته باشند. پژوهش حاضر به بررسی اثربخشی درمان شناختی رفتاری به شیوه گروهی بر نگرانی، نشخوار فکری، و کنترل آسم در بیماران مبتلا به آسم می‌پردازد. مواد و روش‌ها: این مطالعه نیمه تجربی با طرح پیش‌آزمون، پس‌آزمون و پیگیری با گروه کنترل بود. جامعه­ آماری پژوهش­ حاضر را کلیه­ بیماران مبتلا به آسم شهر ارومیه در سال 1398 تشکیل دادند. 24 بیمار مبتلا به آسم پس از بررسی ملاک‌های ورود به مطالعه با روش نمونه‌گیری هدفمند انتخاب شدند و سپس به‌صورت تصادفی در دو گروه 12 نفری (گروه آزمایشی و گروه کنترل) قرار گرفتند. این دو گروه در مرحله پیش‌آزمون با استفاده از پرسشنامه نشخواری فکری نالن هوکسما و مارو (1991) ِ پرسشنامه پن استت زینبارگ و بارلو ((PSWQ و آزمون کنترل آسم (ACT) مورد ارزیابی واقع شدند. سپس گروه آزمایشی طی هشت جلسه تحت درمان شناختی رفتاری به شیوه گروهی قرار گرفت و گروه کنترل هیچ‌گونه مداخله روان‌شناختی دریافت نکرد. در پایان هشت جلسه درمان دو گروه آزمایش و کنترل در مرحله پس‌آزمون و پیگیری بار دیگر توسط پرسشنامه­ها مورد ارزیابی قرار گرفتند. سپس داده‌ها با روش تحلیل کوواریانس مورد تجزیه‌وتحلیل قرار گرفتند. یافته‌ها: نتایج نشان داد که درمان شناختی رفتاری بر روی نگرانی و کنترل آسم در گروه آزمایش معنی‌دار می‌باشد ولی در متغیر نشخوار فکری باوجود تفاوت، معنی‌دار نمی‌باشد. نتیجه‌گیری: می‌توان نتیجه گرفت که درمان شناختی رفتاری می‌تواند به‌عنوان یک درمان مکمل در کنار درمان دارویی در افراد دارای بیماری آسم مؤثر باشد. Background & Aims: Patients with asthma experience high levels of stress. Asthma is a major health problem in most parts of the world. Psychological therapies can play a major role in reducing health-related disorders such as worry, rumination, and asthma control. The present study investigates the effectiveness of group cognitive-behavioral therapy on worry, rumination, and asthma control in patients with asthma. Materials & Methods: This quasi-experimental study was a pre-test, post-test, and follow-up with a control group. The statistical population of the present study consisted of all patients with asthma in Urmia in 2019. Twenty-four patients with asthma were selected by purposive sampling after reviewing the inclusion criteria and then they were randomly divided into two groups of 12 (experimental group and control group). The two groups were evaluated in the pre-test using the Nalin Hooksma and Murrow (1991) mental rumination questionnaire, the Penstet Zeinberg and Barlow questionnaire (PSWQ) and the asthma control test (ACT). The experimental group then underwent group cognitive-behavioral therapy while the control group did not receive any psychological intervention. At the end of eight sessions of treatment, the experimental and control groups in the post-test and follow-up stages were evaluated again by questionnaires. Then, the data were analyzed by analysis of covariance. Results: The results showed that cognitive-behavioral therapy had a significant effect on worry and asthma control in the experimental group but was not significant in the rumination variable despite the difference. Conclusion: It can be concluded that cognitive-behavioral therapy can be effective as a complementary therapy along with drug therapy in people with asthma. درمان شناختی رفتاری, نشخوار فکری, نگرانی, کنترل آسم Cognitive-behavioral therapy, rumination, worry, asthma control 287 298 http://unmf.umsu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-3376-1&slc_lang=en&sid=1 Bahjat Ansari بهجت انصاری bahjat_ansari@yahoo.com 2752988941 100319475328460032445 No PhD Student in Psychology, Department of Psychology, Urmia Branch, Islamic Azad University, Urmia, Iran دانشجوی دکتری روانشناسی، گروه روانشناسی، واحد ارومیه، دانشگاه آزاد اسلامی، ارومیه، ایران Seyed Reza Tasbihsazan سیدرضا تسبیح سازان tasbihsazan.r@gmail.com 0940301644 100319475328460032446 Yes Assistant Professor of Psychology, Department of Psychology, Urmia Branch, Islamic Azad University, Urmia, Iran (Corresponding Author) استادیار روانشناسی، گروه روانشناسی، واحد ارومیه، دانشگاه آزاد اسلامی، ارومیه، ایران (نویسنده مسئول) A. li Khademi علی خادمی Dr_ali_khademi@yahoo.com 506924788 100319475328460032447 No Associate Professor of Psychology, Department of Psychology, Psychology Research Center, Urmia Branch, Islamic Azad University, Urmia, Iran دانشیار روانشناسی، گروه روانشناسی، مرکز تحقیقاتی روانشناسی، واحد ارومیه، دانشگاه آزاد اسلامی، ارومیه، ایران Khaled Rezaei خالد رضایی kh.REZAEI@yahoo.com 2928782273 100319475328460032448 No Assistant Professor, Department of Psychology, Urmia Branch, Islamic Azad University, Urmia, Iran استادیار، گروه روانشناسی، واحد ارومیه، دانشگاه آزاد اسلامی، ارومیه، ایران