en اثربخشی روان‌درمانی وجودی بر عدم تحمل بلاتکلیفی، پذیرش مرگ و احساس پوچی در بیماران بهبودیافته کووید ۱۹ شهرستان ارومیه روانپزشکی- روان شناسی Psychiatry & Psychology پژوهشي Research پیش‌زمینه و هدف: بیماری کووید 19 بحرانی جهانی بوده که به دلیل ایجاد ناراحتی روان‌شناختی، به بروز عوارض گوناگون از قبیل عدم احساس امنیت شخصی، اختلال در روابط اجتماعی و احساس امنیت مالی منجر شده است. این مطالعه باهدف اثربخشی روان‌درمانی وجودی بر عدم تحمل بلاتکلیفی، پذیرش مرگ و احساس پوچی در بیماران بهبودیافته کووید 19 انجام پذیرفت. مواد و روش‌ها: طرح پژوهش، نیمه آزمایشی با طرح پیش‌آزمون- پس‌آزمون با گروه کنترل و جامعه آماری شامل تمامی بیماران بهبودیافته‌ی کووید ­19 شهر ارومیه در سال 1399 بود. حجم نمونه آماری، 30 نفر (15 نفر گروه آزمایشی و 15 نفر گروه کنترل) از جامعه آماری مذکور بود که به شیوه نمونه‌گیری در دسترس گزینش و به شیوه تصادفی در دو گروه کنترل و آزمایش جای‌دهی شدند. برای گروه آزمایش 10 جلسه 90 دقیقه‌ای جلسات روان‌درمانی وجودی به‌صورت برخط انجام شد و گروه کنترل هیچ درمانی دریافت نکرد. برای جمع‌آوری داده‌ها از پرسشنامه‌های عدم تحمل بلاتکلیفی (فریستون،1994) و نگرش زندگی (ری کر، 1992) و جهت تجزیه‌وتحلیل آماری داده‌های بدست آمده، از آزمون تحلیل کوواریانس استفاده شد. یافته‌ها: میانگین نمره عدم تحمل بلاتکلیفی، پذیرش مرگ و احساس پوچی به ترتیب در مرحله قبل از مداخله در گروه کنترل 15/5±47/75، 12/2±27/3 و 90/3±93/18 و در گروه آزمایش 41/5±13/73، 68/1±13/3 و 31/2±73/18 بود. پس از مداخله میانگین نمره عدم تحمل بلاتکلیفی، پذیرش مرگ و احساس پوچی به ترتیب در گروه کنترل 91/6±73/74، 36/2±47/4 و 94/3±07/18 و در گروه آزمایش 55/5±93/54، 36/2±47/9 و 93/2±82/10 بود که نسبت به قبل از مداخله میانگین عدم تحمل بلاتکلیفی و احساس پوچی در گروه آزمایش، پس از مداخله روان‌درمانی وجودی در مقایسه با گروه کنترل به‌طور معناداری کاهش (01/0P Background & Aims: COVID-19 is an epidemiological crisis that as a psychological disturbance has caused damages, ranging from a sense of personal security to social relationships and financial security. The aim of this study was to determine the effectiveness of Existential Therapy on intolerance of uncertainty, accepting death, and feeling empty in recovered COVID-19 patients. Materials & Methods: The research was a quasi-experimental design with pre-test and post-test and control groups. The statistical population in this study included all recovered COVID-19 patients in 2020 in Urmia, Iran. A sample of 30 subjects was selected by convenience sampling method and placed in two groups (N = 15 each). The experimental group received ten sessions of online existential therapy whereas the control group received no intervention. For the collection of data, the intolerance of uncertainty scale (Freestone, 1994) and the life attitude questionnaire (Ray Kerr, 1992) were used. The collected data were analyzed using the analysis of covariance. Results: The mean scores of intolerance of uncertainty, accepting death, and feeling empty in the pre-intervention stage were 75.47±5.15, 3.27±2.12 and 18.93±3.90 in the control group, respectively, and 73.13±5.41, 3.13±1.68 and 18.73±2.31 in the experimental group, respectively. After the intervention, the mean scores of intolerance of uncertainty, accepting death, and feeling empty were 74.73±6.91, 4.47±2.36 and 18.07±3.94 in the control group, respectively, and 54.93±5.55, 9.47±2.36 and 10.82±2.93 in the experimental group, respectively. The mean of intolerance of uncertainty and feeling empty after the intervention of existential therapy compared to before the intervention in the experimental group in comparison with the control group has decreased significantly (p عدم تحمل بلاتکلیفی, پذیرش مرگ, احساس پوچی, روان‌درمانی وجودی, بیماران بهبودیافته کووید 19 intolerance of uncertainty, accepting death, feeling empty, Existential Therapy, Recovered Patients of COVID-19 17 30 http://unmf.umsu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-3645-1&slc_lang=en&sid=1 Sara Alizadeh سارا علی زاده S.alizadeh@iauardabil.ac.ir 2754482253 100319475328460038349 No Ph.D Student of General Psychology, Department of Psychology, Ardabil Branch, Islamic Azad University, Ardabil, Iran دانشجوی دکتری روان شناسی عمومی، گروه روان شناسی، واحد اردبیل، دانشگاه آزاد اسلامی، اردبیل، ایران Somayyeh Taklavi سمیه تکلوی s.taklavi@iauardabil.ac.ir 100319475328460038350 100319475328460038350 Yes Assistant Professor, Department of Psychology, Ardabil Branch, Islamic Azad University, Ardabil, Iran (Corresponding Author) استادیار، گروه روان شناسی، واحد اردبیل، دانشگاه آزاد اسلامی، اردبیل، ایران (نویسنده مسئول) Majid Mahmoud Alilou مجید محمود علیلو m-alilou@tabrizu.ac.ir 100319475328460038351 100319475328460038351 No Professor, Department of Psychology, University of Tabriz, Tabriz, Iran استاد، گروه روان شناسی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران