en اعتیاد به تلفن هوشمند و ارتباط آن با احساس تنهایی، ترس از در حاشیه ماندن و عملکرد تحصیلی در بین دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی ارومیه پرستاری Nursing پژوهشي Research پیش‌زمینه و هدف: گوشی­های هوشمند علی­رغم کاربرد فراوانی که در بین عموم دارد دارای عوارضی است که می­تواند منجر به مشکلات جبران­ناپذیری شود. بررسی ارتباط اعتیاد به گوشی هوشمند با احساس تنهایی، ترس از در حاشیه ماندن (فومو) و عملکرد تحصیلی دانشجویان همواره موردتوجه مطالعات بوده است. این مطالعه باهدف تعیین ارتباط اعتیاد به تلفن هوشمند با احساس تنهایی، فومو و عملکرد تحصیلی در بین دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی ارومیه در سال 1400 انجام شد. مواد و روش کار: در این مطالعه توصیفی و همبستگی، 230 دانشجوی به‌صورت نمونه­گیری طبقه­ای وارد مطالعه شدند. معیارهای ورود شامل دانشجویان دارای گوشی هوشمند و تمایل به شرکت در مطالعه بود. داده­های از طریق پرسشنامه­های عملکرد تحصیلی فام و تیلور، احساس تنهایی راسل، پرسشنامه در حاشیه ماندن پرزیبلسکی و اعتیاد به تلفن هوشمند وون جمع­آوری گردید. جهت تحلیل داده‌ها از آزمون‌های آمار استنباطی: کای اسکوئر و ضریب همبستگی پیرسون و اسپیرمن استفاده شد. مقدار p کمتر از 05/0 معنی‌دار در نظر گرفته شد. یافته­ها: نحوه استفاده از گوشی همراه در دانشجویان مطالعه حاضر 100(5/43درصد) دانشجو برای مصرف درسی و آموزشی استفاده کرده و 130(5/56درصد) دانشجو برای مصرف غیردرسی و غیر آموزشی بوده است. میانگین نمره اعتیاد به گوشی هوشمند دانشجویان متوسط به بالا، احساس تنهایی دانشجویان متوسط، نمره فوموی دانشجویان در حیطه متوسط به بالا و نمره عملکرد تحصیلی دانشجویان در حیطه متوسط بود. همبستگی بین نمره اعتیاد به تلفن هوشمند با متغیرهای احساس تنهایی و فومو معنی‌دار و مستقیم و با عملکرد تحصیلی ارتباط معنی‌دار و معکوس بودند (05/0>P). نتیجه­ گیری: در مطالعه حاضر، ارتباط بین متغیرهای اعتیاد به گوشی هوشمند و احساس تنهایی و فومو معنادار و مستقیم و ارتباط بین اعتیاد به گوشی هوشمند و عملکرد تحصیلی ارتباط معنادار و معکوس بود. مدیران بهداشت و درمان باید با اتخاذ استراتژی‌های عملی فومو و احساس تنهایی دانشجویان را کاهش داده و عملکرد تحصیلی آنان را بهبود بخشند تا دانشجویان را در تلاش برای ترک اعتیاد به گوشی هوشمند یاری دهند. برگزاری کلاس­های آموزش مهارت­های خودمدیریتی، نگهداشتن دانشجویان در یک برنامه زمان‌بندی‌شده، خاموش کردن اعلان‌های گوشی هوشمند، تشویق دانشجویان به فعالیت‌های ورزشی، و شرکت در فعالیت‌های گروهی و خانوادگی کمک‌کننده خواهد بود. Background & Aims: Despite their widespread use among the general public, smartphones have adverse effects that lead to irreparable problems. The relationship between smartphone addiction with loneliness, fear of missing out (FOMO), and students&#39 academic performance has always been the focus of studies. This study was conducted to determine the relationship between smartphone addiction, loneliness, FOMO, and academic performance among students of Urmia University of Medical Sciences in 2021-2022. Materials & Methods: In this descriptive and correlational study, 230 students entered the study using stratified sampling. Inclusion criteria included being a student in one of the majors at Urmia University of Medical Sciences, owning smartphones, and willingness to participate in the study. Data were collected through Pham and Taylor Academic Performance Questionnaire, Russell Loneliness Questionnaire, Prezibelski fear of missing out Questionnaire, and Kwon Smartphone Addiction Questionnaire. Inferential statistical tests such as Chi-square, Pearson, and Spearman correlation coefficients were also used to analyze the data. A p-value less than 0.05 was considered significant. Results: The results showed that 100 (43.5%) students used smartphones for academic and educational use, and 130 (56.5%) students used them for non-academic purposes. The mean score for smartphone addiction and FOMO was moderate to high, and the mean score for the feeling of loneliness and students&#39 academic performance was moderate. The correlation between smartphone addiction with loneliness and FOMO was significant and direct. However, smartphone addiction had a significant and inverse relationship with academic performance (p اعتیاد به گوشی هوشمند, احساس تنهایی, عملکرد تحصیلی, ترس از در حاشیه ماندن, دانشجو Smartphone addiction, Loneliness, Academic performance, Fear of missing out, Student 43 54 http://unmf.umsu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-3658-1&slc_lang=en&sid=1 Naser Parizad ناصر پریزاد parizad.n@umsu.ac.ir 100319475328460032702 100319475328460032702 No Assistant Professor in nursing, Patient Safety Research Center, Clinical Research Institute, Nursing & Midwifery School, Urmia University of Medical Sciences, Urmia, Iran استادیار، پرستاری، مرکز تحقیقات ایمنی بیمار، موسسه تحقیقات بالینی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی ارومیه، ایران Moloud Radfar مولود رادفر Radfar.m@umsu.ac.ir 100319475328460032703 100319475328460032703 No Associate Professor in Psychiatric Nursing, School of Nursing and Midwifery, Urmia University of Medical Sciences, Urmia, Iran دانشیار پرستاری، گروه روان، پرستاری روان، بهداشت جامعه و فن، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی ارومیه، ارومیه، ایران Malakeh Yarmohammadi ملکه یارمحمدی m.yarmohammadi1398@gmail.com 100319475328460032704 100319475328460032704 Yes Master of Science in psychiatric nursing, Urmia University of Medical Sciences, Urmia, Iran (Corresponding Author) کارشناسی ارشد داخلی جراحی، دانشکده پرستاری و مامایی دانشگاه علوم پزشکی ارومیه، ایران. (نویسنده مسئول) Vahid Alinejad وحید علی نژاد vahidalinejad64@gmail.com 100319475328460032705 100319475328460032705 No Associate Professor in Biostatistics, Department of Biostatistics and Epidemiology, School of Medicine, Urmia University of Medical Sciences, Urmia, Ira استادیار آمار زیستی، گروه آمار زیستی و اپیدمیولوژی، دانشگاه علوم پزشکی ارومیه، ارومیه، ایران