Nursing and Midwifery Journal

fa تأثیر درمان با روش ذهنی سازی بر روابط ابژه و ابرازگری هیجان در روابط متعارض مادر - فرزندی THE IMPACT OF MENTALIZATION-BASED TREATMENT ON OBJECT RELATIONS AND EMOTIONAL EXPRESSION IN CONFLICTED MOTHER-CHILD RELATIONSHIPS مامایی Midwifery پژوهشي Research پیش‌زمینه و هدف: با ورود فرزندان به سنین نوجوانی، رابطه والدین با آن‌ها دچار تغییراتی می‌شود و با خود تعارضاتی به همراه دارد. یکی از ابعاد قابل‌توجه این تعارضات، تعارض میان مادر و فرزند است که برای کاهش این تعارضات از مداخلاتی مانند درمان مبتنی بر ذهنی‌سازی استفاده می‌شود. هدف از این پژوهش، تعیین تأثیر درمان با روش ذهنی سازی بر روابط ابژه و ابرازگری هیجان در روابط متعارض مادر- فرزندی بود. مواد و روش کار: این پژوهش از نوع نیمه تجربی پیش‌آزمون- پس‌آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش حاضر را تمامی مادران و نوجوانان آن‌ها تشکیل دادند که به دلیل روابط متعارض با فرزندانشان به کلینیک‌های مشاوره و روانشناسی در شهر شیراز در سال ۱۴۰۱ مراجعه نموده بودند. نمونه پژوهش، 40 نفر از این مادران بودند که به روش در دسترس انتخاب شدند و با صورت تصادفی در دو گروه مداخله و کنترل (هر گروه ۲۰ نفر) قرار گرفتند. ابزار اندازه‌گیری پرسشنامه تعارض والد-فرزند (PCS)، پرسشنامه روابط ابژه (BORRTI) و پرسشنامه ابراز گری هیجانی (EEQ) بودند. برای تجزیه‌وتحلیل داده‌ها از نرم‌افزار SPSS-23 و آزمون تحلیل کوواریانس چند متغیری در سطح معنی‌داری 01/0 استفاده شد. یافته‌ها: نتایج نشان داد میانگین نمره متغیر روابط ابژه در گروه مداخله از 71/33 در مرحله پیش‌آزمون به 52/21 در مرحله پس‌آزمون کاهش یافت (01/0 P<). هم‌چنین میانگین نمره متغیر ابرازگری هیجان در گروه مداخله از 73/39 در مرحله پیش‌آزمون به 13/57 در مرحله پس‌آزمون افزایش یافت (01/0 P<). نتیجه‌گیری: نتایج حاکی از تأثیر درمان مبتنی بر ذهنی سازی بر بهبود روابط ابژه و ابراز گری هیجان در تعارضات مادر- فرزندی بود. بنابراین پیشنهاد می‌شود مشاوران و درمانگران برای کاهش تعارضات مادر- فرزندی از درمان ذهنی سازی استفاده نمایند. همچنین آموزش‌های بهبود روابط و ابراز هیجانات می‌تواند نقش بسیار مهمی در کاهش تعارضات والدین و فرزندان داشته باشد. Background & Aim: As children enter their teenage years, the parents' relationship with them undergoes some changes and causes conflicts. One of the significant dimensions of these conflicts is the conflict between mother and child, which interventions such as mentalization-based therapy are used to reduce these conflicts. The purpose of this research was to determine the effectiveness of treatment based on mentalization on object relations and emotional expression in conflicting mother-child relationships. Materials & Methods: This study used a semi-experimental pre-test-post-test design with a control group. The statistical population consisted of all mothers and their teenagers referred to counseling and psychology clinics in Shiraz City in 2022 due to relationship conflicts. The study sample consisted of 40 mothers selected using convenience sampling which randomly assigned into two groups of intervention and control (20 participants in each). The measurement tools were the Parent-Child Conflict Questionnaire (PCS), the Object Relations Questionnaire (BORRTI), and the Emotional Expression Questionnaire (EEQ). Data was analysed using SPSS-23 software and a multivariate covariance analysis test at a significance level 0.01. Results: The results showed that the mean score of the object relations variable decreased from 33.71 to 21.52 in the intervention group between the pre-test and post-test phases (P<0.01). Additionally, the mean score of the emotional expressiveness variable in the experimental group increased from 39.73 to 57.13 between the pre-test and post-test stages (P<0.01). Conclusion: The results showed that mentalization therapy had a positive impact on enhancing object relations and emotional expression during conflicts between mothers and children. So, it is recommended that counselors and therapists utilize mentalization therapy to diminish these conflicts. Furthermore, training focused on improving relationships and enhancing emotional expression may be crucial in decreasing disputes between parents and children. روابط متعارض, ابرازگری هیجان, ذهنی سازی, مادر-فرزندی, روابط ابژه Conflicting Relations, Emotion Expression, Mentalization, Mother-Child, Object Relations 341 351 http://unmf.umsu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-4201-2&slc_lang=fa&sid=1 Parvin Roosta پروین روستا roosta@gmail.com 100319475328460041840 100319475328460041840 No Ph.D Student of Clinical Psychology, Birjand Branch, Islamic Azad University, Birjand, Iran دانشجوی دکتری روانشناسی بالینی، واحد بیرجند، دانشگاه آزاد اسلامی، بیرجند، ایران Abdolmajid Bahreinian عبدالمجید بحرینیان 1860952690@iau.ir 100319475328460041841 100319475328460041841 Yes Professor, Department of Psychology, Birjand Branch, Islamic Azad University, Birjand, Iran (Corresponding Author) استاد گروه روانشناسی، واحد بیرجند، دانشگاه آزاد اسلامی، بیرجند، ایران (نویسنده مسئول) Ghasem Ahi قاسم آهی ahi-gh@yahoo.com 100319475328460041842 100319475328460041842 No Assistant Professor, Department of Psychology, Birjand Branch, Islamic Azad University, Birjand, Iran استادیار گروه روانشناسی، واحد بیرجند، دانشگاه آزاد اسلامی، بیرجند، ایران mohammadhasan Ghanifar محمدحسن غنی فر ghanifar.m@gmail.com 100319475328460041843 100319475328460041843 No Assistant Professor, Department of Psychology, Faculty of Literature and Humanities, Birjand Branch, Islamic Azad University, Birjand, Iran استادیار، گروه روانشناسی، واحد بیرجند، دانشگاه آزاد اسلامی، بیرجند، ایران