Nursing and Midwifery Journal

fa تأثیر برنامه حمایتی-آموزشی قدردانی ایمونز بر اضطراب و خودکارآمدی مادران نوزادان نارس بستری در بخش مراقبت ویژه نوزادان بیمارستان هاجر شهرکرد THE EFFECT OF EMMONS GRATITUDE SUPPORT-EDUCATIONAL PROGRAM ON THE ANXIETY AND SELF-EFFICACY OF MOTHERS OF PREMATURE BABIES ADMITTED TO THE NEONATAL INTENSIVE CARE UNIT OF HAJAR SHAHREKORD HOSPITAL پرستاری Nursing پژوهشي Research پیش‌زمینه و هدف: تولد نوزاد نارس برای مادران امری غیرمنتظره است و این مادران به دنبال آن احساسات منفی مانند اضطراب را تجربه می‌کنند که سبب کاهش خودکارآمدی می‌شود. این مطالعه باهدف تعیین تأثیر برنامه حمایتی-آموزشی قدردانی ایمونز بر اضطراب و خودکارآمدی مادران نوزادان نارس بستری در بخش مراقبت ویژه نوزادان بیمارستان هاجر شهرکرد انجام‌ شد. مواد و روش‌ها: مطالعه نیمه‌تجربی بر روی 41 مادر دارای نوزاد نارس در بخش مراقبت ویژه نوزادان بیمارستان هاجر در دو گروه مداخله و کنترل انجام‌ شد. نمونه گیری به‌روش در دسترس برای گروه کنترل به‌مدت یک ماه و سپس برای گروه مداخله به‌مدت پنج‌ماه صورت گرفت. به دلیل جلوگیری از تورش ابتدا گروه کنترل و سپس گروه مداخله نمونه‌گیری شدند. در شروع، بلافاصله و یک ماه پس از پایان مداخله پرسشنامه‌های اضطراب بک و خودکارآمدی بارنس توسط افراد هردو گروه تکمیل شدند. مداخله طی نه جلسه برای گروه مداخله اجرا شد و برای گروه کنترل مداخله‌ای صورت نگرفت. برنامه قدردانی ایمونز با استفاده از تکنیک قدردانی و یادآوری نعمت‌ها موجب کاهش نشانگان منفی و افزایش هیجانات مثبت می‌شود. داده‌های مطالعه با استفاده از آزمون‌های آماری توصیفی و تحلیلی (مجذور کای، تی مستقل دو نمونه‌ای، آزمون دقیق فیشر و اندازه‌گیری‌های تکراری) توسط نرم‌افزار آماری SPSS نسخه25 در سطح معنی‌داری کمتراز 05/0 تجزیه‌وتحلیل شد. یافته‌ها: تفاوت آماری معنی‌دار در میانگین نمره اضطراب (67/0 =P) و خودکارآمدی مادران (16/0 =P) قبل از مداخله بین دو گروه مشاهده نشد. بلافاصله پس از پایان مداخله و در دوره پیگیری تفاوت آماری معنی‌دار بین دو گروه در میانگین نمره اضطراب و خودکارآمدی مادران دیده‌ شد (001/0 >P). آنالیز واریانس با اندازه‌گیری‌های تکراری نشان داد، در گروه مداخله اثر زمان بر میانگین نمره اضطراب و خودکارآمدی معنی‌دار بود (001/0 >P). بحث و نتیجه‌گیری: با توجه به اثربخشی مداخله بر اضطراب و خودکارآمدی پیشنهاد می‌شود مدیران و برنامه‌ریزان سلامت، اقدامات لازم را جهت آموزش پرسنل در زمینه استفاده از روش قدردانی ایمونز به‌منظور بهبود اضطراب و خودکارآمدی مادران نوزادان نارس بستری در بخش مراقبت ویژه نوزادان انجام دهند.   Background & Aim: The birth of a premature baby is unexpected for mothers, and they experience negative emotions such as anxiety after it, which causes a decrease in self-efficacy. This study aimed to assess the impact of Emmons's gratitude support-educational program on the anxiety and self-efficacy of mothers with premature infants admitted to the Neonatal Intensive Care Unit at Hajar Hospital, Shahrekord, Iran. Materials & Methods: A semi-experimental study was conducted on 41 mothers of premature babies in the neonatal intensive care unit of Hajar Hospital. Participants were selected using the convenience method and divided into two intervention and control groups. The control group's sampling took one month, while the intervention group's sampling took five months. To minimize bias, the control group was sampled before the intervention group. At three point included the beginning, immediately after the intervention, and one month after the intervention, both mothers groups completed Beck's anxiety and Barnes self-efficacy questionnaires. The intervention group underwent nine sessions, while the control group received no intervention. Emmons's gratitude program reduces negative symptoms and increases positive emotions by using the technique of gratitude and remembering blessings. The data were analyzed using descriptive and analytical statistical tests (chi-square, two-sample independent t, Fisher's exact test, and repeated measurements) in SPSS statistical software version 25 with a significance level of less than 0.05. Results: There was no statistically significant difference in the mean score of mothers' anxiety (P = 0.67) and their self-efficacy (P = 0.16) between the two groups before the intervention. Immediately after the intervention and during the follow-up period, the two groups showed a statistically significant difference in mothers' mean anxiety and self-efficacy scores (P<0.001). Analysis of variance with repeated measures indicated that the impact of time on the mean score of anxiety and self-efficacy was significant in the intervention group (P<0.001). Conclusion: Based on the intervention's effectiveness in reducing anxiety and improving self-efficacy, it is recommended that managers and health planners take the necessary steps to train personnel in using Emmons' gratitude method to enhance the well-being of mothers with premature babies in the neonatal intensive care unit.   اضطراب, بخش مراقبت ویژه نوزادان, نوزاد نارس, خودکارآمدی Anxiety, Neonatal Intensive Care Unit, Premature Infant, Self-Efficacy 236 249 http://unmf.umsu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-4220-1&slc_lang=fa&sid=1 Raheleh Rahimi Mazraeshahi راحله رحیمی مزرعه‌شاهی raheleh13911378@gmail.com 0371829208 0009-0001-6732-8516 No Master's student in Pediatric Nursing, Faculty of Nursing and Midwifery, Shahrekord University of Medical Sciences, Shahrekord, Iran دانشجوی کارشناسی ارشد پرستاری کودکان، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد، ایران Haydeh Heidari هایده حیدری haydehheidari@gmail.com 4623583805 100319475328460037856 Yes Associate Professor, School of Nursing and Midwifery, Modeling in Health Research Center, Shahrekord University of Medical Sciences, Shahrekord, Iran (Corresponding Author) دانشیار آموزش پرستاری، گروه پرستاری اطفال، روان و بهداشت، دانشکده پرستاری و مامایی، مرکز تحقیقات مدل‌سازی در سلامت، دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد، ایران (نویسنده مسئول) Roya Choopani رویا چوپانی dr.choopani@yahoo.com 6339856543 100319475328460037857 No Assistant Professor of Neonatal-Perinatal Medicine, Department of Pediatrics, School of Medicine, Hajar Hospital, Shahrekord University of Medical Sciences, Shahrekord, Iran استادیار طب نوزادی و پیرامون تولد، گروه اطفال، دانشکده پزشکی، بیمارستان هاجر، دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد، ایران Hadi Raeisi هادی رئیسی Biostat91@gmail.com 4623583805 100319475328460037858 No Assistant Professor of Biostatistics, Department of Epidemiology and Biostatistics, School of Health, Shahrekord University of Medical Sciences, Shahrekord, Iran استادیار آمار زیستی، گروه اپیدمیولوژی و آمار زیستی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد، ایران