Nursing and Midwifery Journal

fa مداخلات مؤثر در کاهش خشونت علیه پرستاران بخش اورژانس: یک مطالعه مرور سیستماتیک Effective Interventions for Reducing Violence Against Emergency Nurses: A Systematic Review پرستاری Nursing مروری Review article پیش‌زمینه و هدف: خشونت در محل کار، به‌ویژه در بخش‌های اورژانس، یک مشکل جهانی و اولویت مهم بهداشتی است. شغل پرستاری، به‌خصوص در بخش اورژانس، یکی از مشاغلی است که بالاترین میزان خشونت در آن گزارش شده است. این خشونت‌ها تأثیرات جدی بر سلامت روانی و کیفیت کار پرستاران دارد و لزوم مداخلات مؤثر برای کاهش آن‌ها را ضروری می‌سازد. هدف این مطالعه، شناسایی و ارزیابی مداخلات مختلف برای کاهش خشونت علیه پرستاران و بهبود شرایط کاری آن‌ها است. مواد و روش کار: مطالعه حاضر با جستجو در پایگاه‌های اطلاعاتی Google Scholar، Magiran، مرکز اطلاعات علمی (SID)، Web of Science، Scopus و PubMed با استفاده از کلیدواژه‌های "خشونت"، "پرستاران"، "بخش اورژانس" و "روش‌های مداخله" بین سال‌های 2014 تا 2024 انجام شد. از میان ۴۰۷۵ مقاله شناسایی‌شده، پس از حذف موارد تکراری (۱۰۴۳ مقاله) و مقالات غیر مرتبط (۳۱۹۳ مقاله)، چکیده‌ها غربالگری شدند. درنهایت، ۱۱۶ مقاله برای ارزیابی واجد شرایط بودن انتخاب شدند و ۱۹ مقاله وارد مطالعه شدند. کیفیت شواهد با استفاده از چک‌لیست GRADE (چک‌لیست ارزیابی کیفیت توصیه‌ها، توسعه و ارزیابی) ارزیابی شد. این چک‌لیست برای بررسی تصادفی سازی، خطر سوگیری و تعمیم‌پذیری نتایج استفاده شد. مقالات بر اساس معیارهایی نظیر مداخله‌ای بودن، دسترسی به متن کامل، تمرکز بر خشونت علیه پرستاران در بخش اورژانس و زبان فارسی یا انگلیسی انتخاب شدند. مقالاتی که متن کامل آن‌ها در دسترس نبود یا شامل مقالات کنفرانسی و نامه‌های به سردبیر بودند، از فرآیند بررسی حذف شدند. یافته‌ها: در ۱۹ مطالعه بررسی‌شده، تمامی نمونه‌ها از پرستاران بخش اورژانس بودند. این مطالعات به‌صورت تجربی، نیمه تجربی و دو مطالعه به‌صورت ترکیبی از روش‌های نیمه‌تجربی و کیفی طراحی شده بودند. مداخلات شامل آموزش حضوری و غیرحضوری، تغییرات مدیریتی و محیطی، مدیریت خشم و رفتار، پروتکل‌های ارزیابی ریسک، پروتکل‌های پیشگیرانه، مهارت‌های ارتباطی، الگوریتم تریاژ و شبیه‌سازی بودند. بحث و نتیجه‌گیری: آموزش مهارت‌های ارتباطی و مدیریت خشم، همراه با بهبود محیط کاری، می‌تواند به‌طور چشمگیری خشونت علیه پرستاران اورژانس را کاهش دهد. برنامه‌های آموزشی مداوم و تغییرات مدیریتی مانند ارزیابی خطر و بهبود شرایط کاری می‌توانند در پیشگیری از خشونت مؤثر باشند. همچنین، ایجاد قوانین و فرهنگ‌های حمایتی برای تشویق به گزارش‌دهی حوادث خشونت‌آمیز از اهمیت بالایی برخوردار است. با استفاده از برنامه‌های جامع و فناوری‌های نوین، می‌توان شرایط ایمن‌تری برای پرستاران فراهم کرد.   Background & Aim: Workplace violence, particularly in emergency departments, is a global issue and a significant public health priority. Nursing, especially in emergency settings, is one of the professions with the highest reported rates of violence. This violence has serious impacts on the mental health and work quality of nurses, making effective interventions to reduce it essential. The aim of this study was to identify and evaluate various interventions to reduce violence against nurses and improve their working conditions. Materials & Methods: This study was conducted by searching databases including Google Scholar, Magiran, Scientific Information Database (SID), Web of Science, Scopus, and PubMed using keywords such as "violence", "nurses", "emergency department", and "intervention methods" between 2014 and 2024. Out of 4,075 identified articles, after removing duplicates (1,043 articles) and irrelevant studies (3,193 articles), abstracts were screened. Ultimately, 116 articles were selected for eligibility assessment, and 19 articles were included in the study. The quality of evidence was evaluated using the GRADE checklist (Grading of Recommendations, Assessment, Development, and Evaluations). This checklist was used to assess randomization, risk of bias, and generalizability of results. Articles were selected based on criteria such as being interventional, having full-text availability, focusing on violence against nurses in emergency departments, and being in Persian or English. Articles without full-text access or those that were conference papers or letters to the editor were excluded from the review process. Results: In the 19 reviewed studies, all participants were nurses working in emergency departments. The studies were designed as experimental, quasi-experimental, and two studies used a mixed-methods approach combining quasi-experimental and qualitative methods. Interventions included in-person and online training, managerial and environmental changes, anger and behavior management, risk assessment protocols, preventive protocols, communication skills, triage algorithms, and simulations. Conclusion: Training in communication skills and anger management, along with improving the work environment, can significantly reduce violence against emergency nurses. Continuous training programs and managerial changes such as risk assessment and improving working conditions can be effective in preventing violence. Additionally, establishing supportive policies and cultures to encourage reporting of violent incidents is of great importance. Through comprehensive programs and innovative technologies, safer conditions can be provided for nurses.   بخش اورژانس, روش‌های مداخله‌ای, پرستاران, خشونت Emergency Department, Intervention Methods, Nurses, Violence 811 827 http://unmf.umsu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-4348-1&slc_lang=fa&sid=1 Hadi Yousefi هادی یوسفی hadiyousefi17@gmail.com 100319475328460040744 100319475328460040744 No Associate Professor of Epidemiology, School of Nursing and Midwifery, Bandar Abbas University of Medical Sciences, Hormozgan, Iran دانشیار اپیدمیولوژی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی بندرعباس، هرمزگان، ایران Fariba Asadinoghabi فریبا اسدی نوقابی faribaasadi9@gmail.com 100319475328460040745 100319475328460040745 No Ph.D, Mother and Child Welfare Research Center, Hormozgan University of Medical Sciences, Bandar Abbas, Iran مرکز تحقیقات مراقبت‌های مادر و کودک، دانشگاه علوم پزشکی هرمزگان، بندرعباس، ایران Saeed Salari سعید سالاری saeed.salari128@gmail.com 3020313147 0009-0007-2121-4592 Yes M.Sc. Nursing Student, School of Nursing and Midwifery, Hormozgan University of Medical Sciences, Bandar Abbas, Iran دانشجوی کارشناسی ارشد پرستاری، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی بندرعباس، هرمزگان، ایران