Nursing and Midwifery Journal

en خشونت کلامی و فیزیکی علیه پرسنل مامایی در بیمارستان‌های دولتی شهر تهران درسال 1400 VERBAL AND PHYSICAL VIOLENCE AGAINST MIDWIFES WORKING IN PUBLIC HOSPITALS OF TEHRAN IN 2021 مامایی Midwifery پژوهشي Research پیش‌زمینه و هدف: شناخت خشونت در محل کار به‌خصوص در مراکز مامایی یکی از مشکلات جدی در سطح جهان است. بنابراین فراهم نمودن اطلاعات زمینه‌ای لازم برای برنامه ریزی و سیاست گذاری مناسب لازم است. این پژوهش باهدف تعیین میزان خشونت کلامی و فیزیکی در بیمارستان‌های دولتی ارائه دهنده خدمات مامایی شهر تهران در سال 1400 انجام شد. مواد و روش کار: مطالعه مقطعی حاضر بر روی 370 مامای شاغل در بیمارستان‌های دولتی از اسفند 1399 تا مرداد سال 1400 در شهر تهران انجام گرفت. پس از نمونه‌گیری 2 مرحله‌ای خوشه‌ای در انتخاب بیمارستان‌ها در نهایت 10 بیمارستان دولتی دارای بخش زنان و زایمان وارد مطالعه شدند و ماماهای شاغل در بخش‌های زنان و زایمان به‌صورت در دسترس و بر اساس معیارهای ورود وارد مطالعه شدند. داده‌ها با استفاده از پرسشنامه خشونت در محل کار رحمانی و همکاران که پایایی آن در این مطالعه نیز بررسی و تأیید شد، جمع‌آوری گردید. تجزیه و تحلیل آماری داده‌ها با استفاده از نسخه 22 نرم‌افزار SPSS و آزمون تی مستقل انجام شد. یافته‌ها: در کل 4/41 درصد از ماماها خشونت کلامی و 3/7 درصد خشونت فیزیکی را طی 12 ماه گذشته در محل کار خود گزارش کردند. خشونت اعمال شده، بیشتر از سوی بیماران و بعد همراهان آن‌ها به ترتیب (4/70 درصد) و (9/52 درصد) بود. بحث و نتیجه‌گیری: خشونت کلامی غالب‌ترین خشونتی است که توسط بیماران و همراهان آن‌ها در محل کار مامایی انجام می‌شود. بنابراین، برقراری سیستم رسمی گزارش دهی خشونت و آموزش راهکارهای مقابله با خشونت شغلی از سوی مدیران ضروری است. Background & Aims: Recognizing workplace violence, especially in midwifery centers, is one of the serious issues worldwide. So, providing background information on violence against midwives is necessary for proper planning and policy-making. This study aimed to determine the status of verbal and physical violence against midwives working in public hospitals in Tehran in 2021. Methods & Materials: This cross-sectional study was performed on 370 midwives working in public hospitals from February 2021 to July 2021 in Tehran. After 2-stage cluster sampling in selection of the hospitals, ten teaching hospitals with obstetrics and gynecology wards were included in the study and midwives working in the obstetrics and gynecology wards were included based on convenience sampling and according to the inclusion criteria. The data was collected using the workplace violence questionnaire of Rahmani and colleagues which its reliability and validity were also evaluated and confirmed in this study. Data were analyzed in SPSS software version 22 using an independent t-test. Results: Overall, 41.4 percent of midwives reported experiencing verbal violence and 7.3 percent reported physical violence at work in the last 12 months. Physical and verbal violence were mostly committed by patients (70.4 percent) and then by their companions (52.9 percent), respectively. Conclusion: Verbal violence is the most dominant violence perpetrated by patients and their companions in midwifery workplaces. Therefore, establishing a formal violence reporting system and teaching how to deal with occupational violence by hospital officials is essential. ماما, خشونت شغلی, خشونت کلامی, خشونت فیزیکی, خشونت محل کار Midwife, Occupational Violence, Physical Violence, Verbal Violence, Workplace Violence 697 708 http://unmf.umsu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-3676-1&slc_lang=en&sid=1 Maryam Modarres مریم مدرس modarres@tums.ac.ir 100319475328460034176 100319475328460034176 No Associate Professor, Medical Education, Midwifery and Reproductive Health Department, researcher of Nursing & Midwifery Care Research Center, School of Nursing& Midwifery, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran دانشیار گروه مامایی و بهداشت باروری، مرکز تحقیقات مراقبتی پرستاری و مامایی، دانشکده پرستاری مامایی دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران Shabnam Feyzi شبنم فیضی 100319475328460034177 100319475328460034177 Yes Master graduate of Midwifery and Reproductive Health Department, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran (Corresponding Author) فارغ التحصیل کارشناسی ارشد گروه مامایی وبهداشت باروری، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران (نویسنده مسئول)