[صفحه اصلی ]   [Archive] [ English ]  
:: صفحه اصلي :: درباره نشريه :: آخرين شماره :: تمام شماره‌ها :: جستجو :: ثبت نام :: ارسال مقاله :: تماس با ما :: English ::
:: دوره 14، شماره 1 - ( فروردین 1395 ) ::
جلد 14 شماره 1 صفحات 66-77 برگشت به فهرست نسخه ها
مقایسه تأثیر آموزش چارچوب تصمیم‌گیری اوتاوا به دو روش کارگاه تعاملی با و بدون بیمار استانداردشده بر تصمیم‌گیری بالینی پرستاران بخش‌های مراقبت ویژه
الهام شهرکی مقدم1، زهراسادات منظری 2، فاطمه حشمتی نبوی3، سید رضا مظلوم4
1- دانشگته علوم پزشکی مشهد
2- استادیار دانشگته علوم پزشکی مشهد ، Manzariz@mums.ac.ir
3- استادیار دانشگته علوم پزشکی مشهد
4- دانشجوی دکتری پرستاری دانشگته علوم پزشکی مشهد
چکیده:   (1592 مشاهده)

تاریخ دریافت 09/09/1394 تاریخ پذیرش 18/11/1394

چکیده

پیش‌زمینه و هدف: به سبب پیچیدگی وضعیت بالینی بیماران در بخش‌های مراقبت ویژه و نقش تصمیم‌های پرستاران بر سرنوشت بالینی بیماران، آموزش مهارت‌های تصمیم‌گیری به پرستاران این بخش‌ها امری ضروری است. لذا این مطالعه باهدف مقایسه تأثیر آموزش چارچوب تصمیم‌گیری اوتاوا به دو روش کارگاه تعاملی با و بدون بیمار استانداردشده بر تصمیم‌گیری بالینی پرستاران بخش‌ مراقبت ویژه انجام گردید.

مواد و روش‌ها: در این مطالعه نیمه تجربی با روش پیش‌آزمون-پس‌آزمون، 58 پرستار بخش‌ مراقبت ویژه بیمارستان شهید کامیاب مشهد به‌صورت تصادفی به دو گروه کارگاه با بیمار استاندارد و کارگاه بدون بیمار استاندارد تخصیص یافتند. برای هر دو گروه، یک جلسه کارگاه به مدت 6 ساعت با محتوای آموزشی و سناریوهای بالینی مبتنی بر واقعیت یکسان برگزار شد. در هر دو گروه قبل و 45 روز بعد از مداخله پرسشنامه مشارکت در تصمیم‌گیری بالینی تکمیل گردید. داده‌ها با استفاده از SPSS-16 و آزمون‌های آماری تی مستقل، تی زوجی، کای اسکوئر و من ویتنی در سطح معنی‌داری 05/0 تجزیه‌و‌تحلیل گردید.

یافته‌ها: قبل از مداخله میانگین نمره تصمیم‌گیری بالینی (12/0=P) پرستاران در دو گروه اختلاف آماری معنی‌داری نداشت. میانگین و انحراف معیار نمرات تصمیم‌گیری بالینی از مجموع 180 نمره، در گروه کارگاه با بیمار استاندارد از 4/28±7/97 به 1/16±5/152 و در گروه کارگاه بدون بیمار استاندارد از 2/29±7/85 به 6/24±3/121 تغییر یافت و ازنظر آماری اختلاف معنی‌داری وجود داشت (001/0>P).  در تفاوت میانگین نمرات پس‌آزمون با پیش‌آزمون در گروه کارگاه با بیمار استاندارد (3/22±7/54) نسبت به گروه کارگاه بدون بیمار استاندارد (2/28±5/35) اختلاف  آماری معنی‌داری مشاهده شد (002/0=P).

نتیجه‌گیری: نتایج نشان داد که برنامه آموزشی مبتنی بر چارچوب تصمیم‌گیری اوتاوا در هر دو گروه می‌تواند منجر به ارتقاء مشارکت پرستاران در تصمیم‌گیری بالینی ‌شود؛ ولی کارگاه با بیمار استانداردشده در توسعه این مهارت بالینی در پرستاران مؤثرتر خواهد بود. لذا کاربرد این روش آموزشی در برنامه‌های آموزش مداوم ضمن خدمت به‌منظور بهبود تصمیم‌گیری بالینی پرستاران پیشنهاد می‌شود.

واژه‌های کلیدی: چارچوب حمایت تصمیم اوتاوا، کارگاه، بیمار استانداردشده، تصمیم‌گیری بالینی، بخش مراقبت ویژه
متن کامل [PDF 307 kb]   (475 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: مدیریت پرستاری
ارسال پیام به نویسنده مسئول

ارسال نظر درباره این مقاله
نام کاربری یا پست الکترونیک شما:

کد امنیتی را در کادر بنویسید >



XML   English Abstract   Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

shahraki moghaddam E, manzari Z, hashmati nabavi F, mazlom R. THE EFFECT OF OTTAWA DECISION SUPPORT FRAMEWORK TRAINING IN AN INTERACTIVE WORKSHOP WITH AND WITHOUT STANDARDIZED PATIENTS ON CLINICAL DECISION-MAKING OF NURSES IN AN INTENSIVE CARE UNIT. J Urmia Nurs Midwifery Fac. 2016; 14 (1) :66-77
URL: http://unmf.umsu.ac.ir/article-1-2313-fa.html
شهرکی مقدم الهام، منظری زهراسادات، حشمتی نبوی فاطمه، مظلوم رضا. مقایسه تأثیر آموزش چارچوب تصمیم‌گیری اوتاوا به دو روش کارگاه تعاملی با و بدون بیمار استانداردشده بر تصمیم‌گیری بالینی پرستاران بخش‌های مراقبت ویژه. مجله پرستاری و مامایی ارومیه. 1395; 14 (1) :66-77

URL: http://unmf.umsu.ac.ir/article-1-2313-fa.html

دوره 14، شماره 1 - ( فروردین 1395 ) برگشت به فهرست نسخه ها
مجله دانشکده پرستاری و مامایی ارومیه  Journal of Urmia Nursing And Midwifery Faculty
Persian site map - English site map - Created in 0.05 seconds with 794 queries by yektaweb 3461