دوره 20، شماره 11 - ( بهمن 1401 )                   جلد 20 شماره 11 صفحات 953-939 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


1- کارشناسی ارشد پرستاری، دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه، کرمانشاه، ایران
2- دانشیار پرستاری، دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه، کرمانشاه، ایران
3- استادیار پرستاری، دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه، کرمانشاه، ایران (نویسنده مسئول) ، vaisi20.a@gmail.com
4- دانشیار آموزش پرستاری، دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه، کرمانشاه، ایران
5- دانشیار آمار زیستی، دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه، کرمانشاه، ایران
6- استادیار پرستاری، دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه، کرمانشاه، ایران
چکیده:   (632 مشاهده)
پیش‌زمینه و هدف: فرسودگی شغلی نوعی واکنش تأخیری به عوامل مزمن تنش‌زای محل کار است که اثرات سوء متعددی بر پرستار و سازمانی که وی در آن مشغول به کار است، دارد. هدف از انجام این مطالعه پیش­بینی فرسودگی شغلی بر اساس رضایت شغلی، تعهد سازمانی، هوش هیجانی و نوع شخصیت در پرستاران است.
مواد و روش‌ها: مطالعه حاضر از نوع تحلیلی مقطعی بود که به روش نمونه‌گیری سهمیه‌ای بر روی 250 پرستار شاغل در بیمارستان­های آموزشی شهر کرمانشاه انجام شد. در این راستا، ابتدا پرسش‌نامه فرسودگی شغلی مازلاک توسط تمام افراد موردمطالعه پژوهش تکمیل گردید و سپس افرادی که دارای فرسودگی شغلی بالا بودند، وارد مرحله دوم پژوهش شدند. در این مرحله، پرسش­نامه­های رضایت شغلی بری فیلد، صفات پنج‌گانه شخصیت نئو، هوش هیجانی شرینگ و تعهد شغلی بلاو توسط آنان تکمیل گردید. درنهایت، اطلاعات تکمیل‌شده وارد نرم‌افزار SPSS نسخه 23 شد و مورد تجزیه‌وتحلیل آماری قرار گرفت.
یافته‌ها: یافته‌ها نشان دادند که 84% از پرستاران دچار فرسودگی شغلی بودند و میزان رضایت شغلی، هوش هیجانی، تعهد سازمانی و نمرات صفات پنج‌گانه شخصیتی در پرستاران موردمطالعه بالاتر از حد متوسط بود. هیچ‌یک از متغیرهای رضایت شغلی، تعهد سازمانی، هوش هیجانی و نوع شخصیت قادر به پیش‌بینی فرسودگی شغلی نبودند و فرسودگی شغلی در پرستاران با سابقه کمتر از 5 سال بیشتر از سایر گروه­ها بود. همچنین، تعهد شغلی با سن و سابقه کاری ارتباط معناداری داشت. ازنظر صفات پنج‌گانه شخصیت و در هر 5 مقوله، بیشتر افراد در گروه افراد میانه بودند. بیشترین فرسودگی شغلی در افراد مؤنث و متأهل و در پرستاران با درآمد پایین بود
بحث و نتیجه‌گیری: نتایج مطالعه حاضر نشان داد که هیچ‌یک از متغیرهای رضایت شغلی، تعهد سازمانی، هوش هیجانی و نوع شخصیت قادر به پیش‌بینی فرسودگی شغلی نبودند و ارتباط معنی‌داری بین این متغیرها و فرسودگی شغلی کشف نشد. نتایج این مطالعه، مدیران و مسئولین نظام پرستاری را یاری می‌کند تا در برنامه‌ریزی‌های مدیریتی سازمان بهداشتی، در راستای کاهش فرسودگی شغلی، عدم ارتباط یافت شده در این مطالعه را مدنظر قرار داده و بدین ترتیب از اتلاف منابع مالی و زمانی موجود در راستای کاهش فرسودگی شغلی در مسیری غلط پیشگیری شود.
متن کامل [PDF 659 kb]   (351 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: پرستاری

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.