دوره 18، شماره 2 - ( اردیبهشت 1399 )                   جلد 18 شماره 2 صفحات 94-84 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

yalfani A L, bigdeli N, Anvari R, gandomi F. COMPARISON OF STATIC, DYNAMIC BALANCE AND CURVATURE OF THE SPINE IN WOMEN WITH AND WITHOUT DIASTASIS RECTI ABDOMINAL IN THE POSTPARTUM PERIOD. , Nursing and Midwifery Journal. 2020; 18 (2) :84-94
URL: http://unmf.umsu.ac.ir/article-1-4055-fa.html
یلفانی علی، بیگدلی ناهید، انوری رقیه، گندمی فرزانه. مقایسه تعادل ایستا، پویا و انحنای ستون فقرات در زنان با و بدون دیاستازیس رکتی شکمی در دوره پس از زایمان. , مجله پرستاری و مامایی. 1399; 18 (2) :84-94

URL: http://unmf.umsu.ac.ir/article-1-4055-fa.html


1- دانشیار، دکتری توانبخشی ورزشی، گروه آسیب شناسی ورزشی و حرکات اصلاحی ، دانشکده تربیت بدنی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران(نویسنده مسئول) ، ali_yalfani@yahoo.com
2- دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه آسیب شناسی ورزشی و حرکات اصلاحی، دانشکده تربیت بدنی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران
3- استادیار، دکترای تخصصی و جراح زنان و زایمان، گروه زنان و زایمان، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران
4- استادیار، گروه آسیب شناسی ورزشی و حرکات اصلاحی ، دانشکده تربیت بدنی، دانشگاه رازی ، کرمانشاه، ایران
:   (5665 مشاهده)
پیش‌زمینه و هدف: به افزایش فاصله بین دو عضله راست شکمی در دوران بارداری و پس‌ازآن دیاستازیس رکتی می­گویند. اختلالات اسکلتی عضلانی بسیاری برای زنان مبتلا به این عارضه پس از زایمان در ناحیه کمری-لگنی به وجود می­آید. هدف از این پژوهش مقایسه تعادل ایستا، پویا و انحنای ستون فقرات در زنان با و بدون دیاستازیس رکتی شکمی در دوره پس از زایمان می­باشد. مواد و روش‌ها: مطالعه حاضر یک مطالعه گذشته‌نگر از نوع مورد_شاهدی است. 40 زن 2 تا 5 ماه پس از زایمان در این مطالعه شرکت کردند و به دو گروه سالم (20n=) با میانگین سنی 88/4±45/26 سال و مبتلا به دیاستازیس رکتی (20n=) با میانگین سنی 18/5±35/29 سال تقسیم شدند. برای ارزیابی دو گروه در این مطالعه، از خط­کش منعطف جهت ارزیابی انحنای ستون فقرات و به‌منظور سنجش تعادل ایستا و پویا، از دستگاه تعادل­سنج بایودکس استفاده شد. اطلاعـات به‌دست‌آمده بـا اســتفاده از نرم­افزار SPSS نسخه 24 و آزمون آماری t مستقل مورد تجزیه‌وتحلیل قـرار گرفـت.  یافته‌ها: نتایج این تحقیق نشان داد که بین دو گروه، زاویه لوردوز کمری معنی­دار (05/0p≤) و زاویه کایفوز سینه­ای غیرمعنی­دار می­باشد (05/0p≥). همچنین نتایج تعادل استاتیک در حالت ثبات کلی، قدامی-خلفی و جانبی تفاوت معنی­داری بین دو گروه نشان داد (05/0p≤)، اما در تعادل داینامیک به‌جز در ثبات قدامی-خلفی (05/0p≤)، تفاوت معنی­داری مشاهده نشد (05/0p≥). نتیجه‌گیری: پژوهش حاضر نشان داد که هایپرلوردوزیس کمری و عدم ثبات پوسچرال متعاقب با دیاستازیس رکتی شکمی به وجود می­آید و زنان مبتلا به این عارضه پس از زایمان بدون مدالیته­های درمانی، بهبودی اندکی دارند، زیرا پس از زایمان با توجه به کوچک شدن حجم رحمی، عضلات شکمی شل و آویزان می­شود و عدم‌حمایت عضلانی در این ناحیه به وجود می­آید که می­تواند موجب افزایش نوسانات پوسچرال زنان بیمار نسبت به زنان سالم و کند شدن روند بهبودی هایپرلوردوزیس گردد.
     
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: مامایی

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله پرستاری و مامایی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2026 CC BY-NC 4.0 | Nursing And Midwifery Journal

Designed & Developed by : Yektaweb